II Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina odbył się w dniach 6–23 marca 1932 roku. Wystąpiło na nim 89 pianistów z 18 krajów (dwie osoby nie zadeklarowały przynależności państwowej).
W Komitecie Organizacyjnym zasiadł m.in. kompozytor Karol Szymanowski.
Spis treści |
Podczas Konkursu obowiązywała skala ocen do 15 punktów. Ośmiu uczestników, którzy otrzymali największą liczbę punktów zostało dopuszczonych do wykonania koncertów z orkiestrą. Po wykonaniu koncertów następowała ponowna ocena wykonania w punktach, których suma dodawana była do punktów otrzymanych po występach solowych. Przyznanie nagród następowało w kolejności otrzymanych punktów. W przypadku równej liczby punktów, kolejność nagród rozstrzygana była w drodze losowania, przy czym uczestnicy losowali osobiście. Przepis ten znalazł zastosowanie w czasie trwania Konkursu. Alexandre Uninski i Imré Ungár otrzymali jednakową ilość punktów i o zwycięstwie Uninskiego zdecydowało losowanie. W ten sam sposób zdecydowano o nagrodach dla Bolesława Kona i Abrama Lufera.
Zagraniczni:
Polscy:
Zastępcy Jurorów:
Obecność powieściopisarza i krytyków w jury miała zdaniem Jerzego Waldorffa zapobiec "ocenom gry opartym jednostronnie na profesjonalnej rutynie".
|
|||||