Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| II bitwa o Az-Zawiję Wojna domowa w Libii (2011) |
|||||||||||||||||
| Czas | 13 - 20 sierpnia 2011 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Az-Zawija, Libia | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo rebeliantów | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
II bitwa o Az-Zawiję – zbrojne starcie stoczone w dniach 13 - 20 sierpnia 2011 między libijską armią rządową a rebeliantami wspieranymi przez lotnictwo NATO podczas libijskiej wojny domowej na froncie zachodnim.
Po I bitwie o Az-Zawiję, która miała miejsce na przełomie lutego i marca, miasto było pod kontrolą rządu centralnego. Od tamtej pory frontu zachodni znacznie się oddalił od stolicy, a najbliższa okolica znajdowała się pod kontrolą lojalistów.
Aby tą sytuacje zmienić, w połowie czerwca 2011, rebelianci przypuścili rajd na Az-Zawiję, który jednak został krwawo odparty.
Pod koniec lipca 2011 rebelianci rozpoczęli ostatnią fazę operacji w górach Dżabal Nafusa, w wyniku której cały obszar znajdujący się między Dżabal Nafusą na południu a Az-Zawiji przeszedł pod ich kontrolę. Po zdobyciu miasta Bir al-Ghanem (6 sierpnia) powstańcy ogłosili marsz na Az-Zawiję. Kiedy 13 sierpnia rebelianci dotarli do Az-Zawiji, rozpoczęła się bitwa o miasto, a także o inne pobliskie. Niektóre bojówki przegrupowały się w Az-Zawiji i ruszyły na zachód w stronę przejścia granicznego z Tunezją w Ras Adżdir, rozpoczynając równocześnie kampanię na wybrzeżu.
13 sierpnia powstańcy dotarli od południa do bram Az-Zawiji i ogłosili, że po półgodzinnej walce z najemnikami weszli do centrum miasta, 800 metrów od Placu Męczenników. Część sił Kaddafiego ewakuowała się do Trypolisu, część wycofała się na przedmieścia. Mieszkańcy świętowali na ulicach wyzwolenie miasta[5]. Powstańcy, których stale wspomagało lotnictwo NATO, przejęli także kontrolę nad autostradą wiodącą do Tunezji, którą do stolicy Libii docierało paliwo i żywność. Była to ostatnia z istniejących dróg zaopatrywania Trypolisu, obok zablokowanego przez NATO w kwietniu portu[6]. 14 sierpnia walki w Az-Zawiji trwały nadal. Z wojsk Kaddafiego pozostali jedynie snajperzy i pojedynczy żołnierze. Rzecznik powstańców zapowiedział oczyszczenie miasta do końca tego dnia[6].
15 sierpnia rebelianci usiłowali zdobyć ostatni strategiczny punkt broniony przez snajperów w centrum miasta - Plac Męczenników. W trakcie walk pojmano 15 najemników z Nigerii. Ogłoszono, że 80% miasta było pod pełną kontrolą bojowników. Lojaliści atakowali rebeliantów rakietami Grad. W czasie starć doszło do nalotu NATO, w wyniku którego zniszczone zostały trzy czołgi i dwa wozy pancerne powstańców[7]. Wg raportu CNN, rebelianci kontrolowali do 16 sierpnia wszystkie zachodnie dzielnice, a walki toczyły się na wschodnich przedmieściach[8]. W walkach tego dnia w ostrzale rakietowym z pozycji armii zginęło 15 osób, w tym dwóch cywilów[9]. Ponadto następnego dnia rebelianci zamknęli ropociąg z Az-Zawiji do stolicy, natomiast NATO w nalocie zniszczyło czołgi oraz łódź stojącą w pobliżu portu[10].
18 sierpnia rankiem rebelianci zdobyli rafinerię w Az-Zawiji[11]. W ataku na rafinerię, który trwał dwa dni, udział brało 200 bojowników. Kompleksu broniło 100 żołnierzy, w tym wielu najemników[12]. 19 sierpnia pomyślnie zakończył się szturm rebeliantów na Plac Męczenników - główny plac miasta[13][14]. 20 sierpnia bojownicy kontrolowali już całą Az-Zawiję. Po zdobytych pozycjach oprowadzani byli dziennikarze. Tymczasem walki przeniosły się 27 km na wschód od miasta, gdzie kolumna rebeliantów kierowała na stolicę, by zasilić walczące w stolicy jednostki[15].
|
|||||||||||||||||
.svg&filetimestamp=20110925164005){kind=small}
