Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

II oblężenie Louisbourga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy oblężenia mającego miejsce podczas brytyjskiej wojny z Francuzami i Indianami . Zobacz też: I oblężenie Louisbourga podczas wojny króla Jerzego.
II oblężenie Louisbourga
wojna z Francuzami i Indianami
British burninng warship Prudent and capturing Bienfaisant. Siege of Louisbourg 1758. Maritime Museum of the Atlantic, M55.7.1.jpg
Oblężenie Louisbourga (1758): Brytyjczycy palą "Prudenta" i zdobywają "Bienfaisanta"
Czas 8 czerwca-26 lipca 1758
Miejsce Twierdza Louisbourg
Terytorium Nowa Szkocja, Kanada
Wynik zwycięstwo brytyjskie
Strony konfliktu
 Wielka Brytania  Francja
Dowódcy
Jeffrey Amherst
Edward Boscawen
James Wolfe
Augustin de Drucour
Siły
14 000 żołnierzy
12 000 marynarzy i marines
150 jednostek transportowych
40 man-of-warów
3 500 żołnierzy
3 500 marynarzy i marines
5 okrętów liniowych
Straty
172 zabitych
355 rannych[1]
102 zabitych
303 rannych
6 600 jeńców[1]
4 okręty spalone, 1 zdobyty
Wojna z Indianami i Francuzami
(część wojny siedmioletniej)

Jumonville Glen - Great Meadows - Fort Beauséjour - Monongahela - Lake George - Fort Oswego - Fort William Henry - Louisbourg - Fort Carillon - Fort Duquesne - Fort Ligonier - Fort Niagara - La Belle Famille - Równina Abrahama - Sainte-Foy - Tysiąc Wysp

II oblężenie Louisbourga – oblężenie i bitwa pod twierdzą Louisbourg w Nowej Szkocji. Bitwa była częścią długiego konfliktu o dominację w Ameryce Północnej zwanego wojną z Francuzami i Indianami, będącego elementem wojny siedmioletniej. Oblężenie i zdobycie Louisbourga było preludium do brytyjskiej kampanii w Quebecu w roku 1759.

W początkach czerwca brytyjska flota pod dowództwem admirała Edwarda Boscawena zbliżyła się do chronionego przez fortecę portu i z miejsca rozpoczęła oblężenie. Armia została podzielona na trzy oddziały. Prawym skrzydłem dowodził Whitemore, lewym Lawrence, a środkowym James Wolfe. Armia wylądowała w tym samym miejscu co przed 13 laty w czasie I oblężenia. Oddział Wolfe'a liczący ok. 1200 żołnierzy zajął latarnię morską, opuszczoną przez Francuzów i rozpoczął stamtąd ostrzeliwanie bastionu na wyspie, który bezpośrednio kontrolował wejście do portu. 25 czerwca, w wyniku ponad dwutygodniowego ostrzału, bateria zainstalowana w bastionie została zniszczona. Od tego momentu rozpoczął się intensywny ostrzał bastionu Dauphin oraz miasta. Krótką przerwą w sukcesach brytyjskich była udana wycieczka francuska 9 lipca, podczas której udało się zniszczyć część umocnień brytyjskich oraz wziąć pewną liczbę jeńców. Szkody zostały jednak szybko naprawione i wznowiono bombardowanie.

Z chwilą, gdy bastion na wyspie został zniszczony, a Dauphin zaangażowany w wymianę ognia z bateriami brytyjskimi, dziesięć statków francuskich strzegących wejścia do portu stało się łatwym łupem dla floty brytyjskiej. Wszystkie jednostki zostały poważnie uszkodzone lub zatopione. Port stanął otworem dla Brytyjczyków. 26 lipca, po ponad sześciu tygodniach oblężenia, twierdza poddała się.

Francuzi stracili podczas oblężenia następujące okręty (w nawiasie ilość dział):

[edytuj] Bibliografia

  1. Rene Chartrand, Louisbourg 1758

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Chartrand s.81

[edytuj] Zobacz też

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=II_oblężenie_Louisbourga&oldid=31018334
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty