Wojna rosyjsko-turecka (1686-1700)

Wojna rosyjsko-turecka 1686-1700 Wojny rosyjsko-tureckie
Zdobycie Azowa
Czas	1686-1700
Miejsce	Azow
Terytorium	Krym
Wynik	Zwycięstwo Rosjan
Strony konfliktu Turcja Chanat Krymski Rosja Arcyksięstwo Austriackie Rzeczpospolita Kozacy Dowódcy Elmas Mehmed Pasza, Selim I Girej Piotr I Wielki Siły nieznane nieznane Straty nieznane nieznane

Wojna rosyjsko-turecka 1686-1700 była częścią walki państw europejskich przeciw agresji imperium osmańskiego. W roku 1686 car Piotr I zdecydował się przyłączyć do działań antytureckiej Świętej Ligi (w 1684 – Austria, Rzeczpospolita, Wenecja). W latach 1686-1689 Rosjanie przeprowadzili nieudaną kampanię na Krymie w 1687 i 1689. W latach 1695-1696 próbowali zdobyć należący do Imperium osmańskiego port Azow w ramach tzw. kampanii azowskiej. Jako że samo oblężenie od strony lądu nie wystarczało do zajęcia miasta lub wzięcia go głodem, Rosjanie wysłali swoją flotę na Morze Azowskie, blokując Turkom dostęp do miasta od strony morza. Po licznych atakach z lądu i morza miasto poddało się 28 lipca 1696 roku. W związku z przygotowaniami Rosji do wojny ze Szwecją i zawarciem przez inne państwa na Kongresie Karłowickim 1698 – 1699 pokoju z Turcją, po trwającym kilka lat konflikcie obie strony podpisały w roku 1700 Konstantynopolitański układ pokojowy na okres 30 lat. Azow przekazano Rosji.

Dalsze dzieje

Azow przeszedł, wraz z Zaporożem, w 1711 roku w ręce Turcji w wyniku traktatu pruckiego. Tereny te Rosja odzyskała ostatecznie w 1739 roku.

Literatura

• Христов, Д. Русия и Източния въпрос. Ч. I. От падането на Цариград до втората екатерининска Руско-турска война 1787-1791. София, 1905

Zdobycie Azowa