Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| IS-4 Jastrząb | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Polska |
| Producent | Instytut Szybownictwa |
| Typ | szybowiec |
| Konstrukcja | drewniana Górnopłat |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | 21 grudnia 1949 |
| Lata produkcji | 1952-1953 |
| Wycofanie ze służby | 1969 |
| Egzemplarze | 37 |
| Dane techniczne | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 12 m |
| Wydłużenie | 10,4 |
| Długość | 6,25 m |
| Wysokość | 1,30 m |
| Powierzchnia nośna | 13,75 m² |
| Masa | |
| Własna | 255 kg |
| Startowa | 340,7 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość minimalna | 62 km/h |
| Prędkość dopuszczalna | 450 km/h |
| Prędkość min. opadania | 1,08/73km/h |
| Doskonałość max. | 19,6,1 |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Polska , Chiny, NRD | |
IS-4 Jastrząb - polski, jednomiejscowy, szybowiec konstrukcji drewnianej. Zaprojektowany w Instytucie Szybownictwa w Bielsku-Białej. Pierwszy szybowiec akrobacyjny zaprojektowany w powojennej Polsce.
Spis treści |
Po wojnie zaistniała potrzeba skonstruowania szybowca akrobacyjnego dla potrzeb szybownictwa. W 1949 w Instytucie Szybownictwa w Bielsku-Białej zaprojektowano szybowiec konstrukcji drewnianej, w układzie wolnonośnym grzbietopłata. Pracami konstrukcyjnymi kierował inżynier Józef Niespał. Ze względu na układ lotny oraz bardzo dobre osiągi podczas nurkowania projekt nazwano "Jastrząb".
W grudniu 1949 IS-4 "Jastrząb" został oblatany, przy czym okazało się, że szybowiec dobrze się pilotuje i posiada bardzo dobre osiągi. Dzięki dobrym właściwościom lotnym "Jastrząb" został dopuszczony do wykonywania pełnej akrobacji. Piloci testujący osiągi szybowca nieraz przekraczali prędkość 500 km/h podczas nurkowania. Osiągi te były możliwe dzięki mocnej konstrukcji i dobrej aerodynamice szybowca.
W kwietniu 1952 wyprodukowano dziesięć "Jastrzębi" w Szybowcowych Zakładach Doświadczalnych (powstałych w miejscu wcześniejszego Instytutu Szybownictwa w Bielsku-Białej[1]). W następnym roku, powstało 25 kolejnych szybowców wyprodukowanych w Krośnie z czego trzy sztuki "Jastrzębia" wyeksportowano.
IS-4 Jastrząb przez długi okres pozostawał na wyposażeniu aeroklubów. Potocznie nazywany przez pilotów "siekierą"[2], ze względu na prędkość opadania i doskonałość. W zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie znajdują się dwa zachowane eksponaty IS-4 Jastrząb, pierwszy przekazany do Muzeum po wystawie XX-lecia PRL, drugi egzemplarz trafił do Muzeum w 1970 z Aeroklubu Krakowskiego.
