| IS-5 Kaczka | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Typ | szybowiec |
| Konstrukcja | w układzie kaczki |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | 29 marca 1949 |
| Lata produkcji | Prototyp |
| Dane techniczne | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 11,56 m |
| Wydłużenie | 13 |
| Długość | 4 m |
| Wysokość | 2,20 m |
| Powierzchnia nośna | 15 m² |
| Profil skrzydła | Peyret |
| Masa | |
| Własna | 120,7 kg |
| Startowa | 205,7 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość minimalna | 63 km/h |
| Prędkość dopuszczalna | 180 km/h |
| Prędkość min. opadania | 1,26/76km/h |
| Doskonałość max. | 19,6,1 |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Polska, | |
IS-5 Kaczka - polski, jednomiejscowy, szybowiec doświadczalny w układzie konstrukcyjnym kaczka.
Spis treści |
Szybowiec skonstruowany został na potrzeby doświadczalne przez inż. T. Kostię i inż. I. Kaniewską w celu przeprowadzania lotów eksperymentalnych. Szybowiec z numerem SP-821 oblatany został w marcu 1949 przez inż. P. Mynarskiego. Prace eksperymentalne nad kaczką zostały wstrzymane w 1951. Po sześciu latach powrócono do prac doświadczalnych. Latający kaczką piloci chwalili układ lotny szybowca wysoko oceniając prace nad prototypem. Do chwili obecnej nie zachował się żaden egzemplarz tej konstrukcji. Jedyny istniejący spłonął w hangarze, na skutek pożaru w Aeroklubie Łódzkim.
Kadłub skorupowy, drewniany, rozchylany z tyłu, przy czym rozchylana część tylna służyła jako hamulec aerodynamiczny. Usterzenie stanowiły płyty brzegowe znajdujące się na końcach płatów, które stanowiły również hamulec aerodynamiczny. Warianty te były wielokrotnie zmieniane poprzez domontowanie blach na usterzeniu, zwiększających aerodynamikę, głównie do hamowania.