IV Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina odbył się w dniach 15 września – 15 października 1949 roku i przypadł na setną rocznicę śmierci Fryderyka Chopina. Wzięło w nim udział 54 pianistów z 14 krajów.
Spis treści |
Zorganizowanie Konkursu cztery lata po wojnie było problemem logistycznym: w mieście nie funkcjonowały hotele, brak też było odpowiedniej ilości instrumentów do ćwiczeń. Przesłuchania odbywały się w sali budynku "Roma" przy ul. Nowogrodzkiej, przed wojną wykorzystywanej przez Dom Katolicki. Była to jedyna ocalała sala koncertowa w Warszawie.
Jury oceniało grę uczestników Konkursu stosując punktację od 1 do 25. Przejście z jednego etapu Konkursu do następnego odbywało się na podstawie minimum 18 punktów, uzyskanych przez uczestników. O ostatecznej kolejności laureatów decydowała suma ocen II i III etapu.
Jedyny raz w historii konkursu jury w trakcie pierwszych dwóch etapów nie znało nazwisk występujących, oceniając występy zza żaluzji.
Był to pierwszy i jak dotąd jedyny Konkurs Chopinowski, w którym I nagrodę otrzymały ex aequo dwie uczestniczki.
|
|||||