| IV wojna z hugenotami 1572-1573 Wojny religijne |
|||||||||||||||||
Noc św. Bartłomieja - wydarzenie, które zapoczątkowało IV wojnę hugenocką
|
|||||||||||||||||
| Czas | 1572-1573 | ||||||||||||||||
| Miejsce | zach Francja nad Zatoką Biskajską | ||||||||||||||||
| Terytorium | Francja | ||||||||||||||||
| Wynik | wynik nie przyniósł sukcesu żadnej ze stron | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
IV wojna z hugenotami 1572-1573 miała miejsce tuż po masakrze na francuskich protestantach podczas tzw. nocy św. Bartłomieja. Pozbawieni przywództwa Hugenoci zostali wyparci do twierdz w La Rochelle, Nîmes i Montauban w południowej Francji. Grupy zamieszkujące północną część kraju straciły natomiast swoją pozycję. Przed śmiercią uratował Hugenotów wybór Henryka III na króla Polski (1573), dla którego kontynuacja działań zbrojnych była przeszkodą w uzyskaniu tronu w tolerancyjnej Polsce.
Spis treści |
Małżeństwo młodego protestanta Henryka z Nawarry, późniejszego króla Henryka IV z wywodzącą się z obozu katolickiego siostrą króla Małgorzatą von Valois w sierpniu 1572 r. miało służyć zbliżeniu pomiędzy Hugenotami a francuskimi katolikami i ich wspólnemu działaniu przeciwko narodowemu wrogowi jakim była Hiszpania. Na przeszkodzie ku temu stanęło morderstwo na przywódcy Hugenotów admirale Coligny. Młody król Karol IX z obawy przed zemstą nakazał masakrę na przebywających w Paryżu przywódcach hugenockich.
Po masakrze kolejna wojna była nieunikniona. W trakcie konfliktu pozostali przy życiu protestanci bronili się z wielką odwagą, pozbawieni nadziei na zwycięstwo. Po stronie katolickiej odznaczyli się książę Henryk I de Guise i brat króla - Henryk. Walki przekształciły się w mozolną wojnę oblężniczą, z głównym punktem oporu w twierdzy La Rochelle, bronionej przez Hugenotów przy wsparciu angielskim. Podczas oblężenia wojska katolickie poniosły olbrzymie straty spowodowane głównie przez choroby i warunki pogodowe.
Wyczerpani wojną katolicy zdecydowali się w końcu na zawarcie pokoju. W roku 1573 doszło do pacyfikacji Boulogne, po której na Hugenotów nałożono amnestię, gwarantując im wolność sumienia. Hugenoci mogli też pozostać w swoich miastach: La Rochelle, Nîmes und Montauban.