| IX Liceum Ogólnokształcące im. Klementyny Hoffmanowej | |
|---|---|
| Typ szkoły | liceum |
| Patron szkoły | Klementyna Hoffmanowa |
| Państwo | |
| Miejscowość | Warszawa |
| Data założenia | 1874 |
| Dyrektor | Zofia Pietrzak |
| Adres | ul. Emilii Plater 29, 00-688 Warszawa |
| Strona internetowa szkoły | |
IX LO im.Klementyny Hoffmanowej – najstarsze ze wszystkich warszawskich liceów, założone w 1874 roku. Absolwentami liceum są m.in. Irena Kwiatkowska, Piotr Kraśko, Olaf Lubaszenko, Katarzyna Chałasińska-Macukow, Dorota Sumińska, Małgorzata Kidawa-Błońska, Maria Dąbrowska, Eugenia Umińska, Barbara Drapińska, Ewa Podleś, Krystyna Wańkowicz.
Początki szkoły sięgają roku 1874, kiedy to powstała prywatna pensja dla dziewcząt I. Smolikowskiej. W roku 1896 pensja przeszła na własność Pauliny Hewelke, która prowadziła ją aż do upaństwowienia. Na przełomie XIX i XX wieku, pensja Pauliny Hewelke była jedną z pierwszych, w których lekcje prowadzono po polsku. Wśród ówczesnych nauczycieli byli między innymi polonista Adam Kryński, współautor wielkiego Słownika Języka Polskiego, czy geograf Wacław Nałkowski.
W tamtych latach w gimnazjum nauki pobierała autorka Nocy i dni Maria Dąbrowska. Istnieje bardzo prawdopodobne przypuszczenie, iż pensja p. Hewelke służyła Bolesławowi Prusowi za pierwowzór pensji pani Latter z Emancypantek. Pensja mieściła się wtedy na rogu ulic Marszałkowskiej i Sienkiewicza, a Prus pracował naprzeciwko, w gmachu Gebethnera i Wolffa.
Po upaństwowieniu w roku 1919 szkoła otrzymała imię, które nosi do dziś. Dyrekcję objęła p. Helena Goska i prowadziła gimnazjum do 1933, kiedy to dyrektorką została dr Władysława Hoszowska, kierująca szkołą do 1944 roku.
W latach międzywojennych w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Klementyny z Tańskich Hoffmanowej nie tylko uczono sztuki zdobywania wiedzy, ale dbano także o wyrobienie postaw moralnych i obywatelskich uczennic, rozbudzenie i ugruntowanie ich osobistych zainteresowań i talentów. Z grona uczennic Liceum Hoffmanowej wyszły znane artystki – między innymi znakomita skrzypaczka Eugenia Umińska, a także wybitne aktorki: Barbara Drapińska i Irena Kwiatkowska.
Przez cały okres okupacji hitlerowskiej szkoła nie przerwała pracy. W roku 1939 naukę podjęto z jednomiesięcznym opóźnieniem, 5 października 1939 r. w lokalu przy ul. Mazowieckiej, a półtora miesiąca potem powrócono do własnego budynku. Po zamknięciu przez Niemców polskich szkół średnich, grono pedagogiczne pod kierownictwem dr Hoszowskiej natychmiast przystąpiło do organizowania tajnych kompletów. Zaczęły one działalność 1 grudnia 1939 r. i nie przerwały jej aż do wybuchu powstania warszawskiego. Szkoła funkcjonowała pod różnymi oficjalnymi szyldami, które miały odwrócić uwagę Niemców od jej właściwej działalności: Ognisko Świetlicowe przy Wydziale Zarządu Miejskiego, Szkoła Gospodarstwa Domowego, Szkoła Modniarsko-Czapnicza, Szkoła Farbiarsko-Gorseciarska.
W szkole, pomimo zagrożenia ze strony okupanta, przerabiano program licealny, odbywały się tajne egzaminy dojrzałości, wydawano matury. W mieszkaniu dyrektorki, dr Hoszowskiej, miał siedzibę tajny Departament Oświaty, kierowany przez późniejszego – już po wyzwoleniu – wiceministra oświaty, znanego matematyka, prof. Wacława Schayera. Wiele uczennic brało czynny udział w walce podziemnej. Szczególnie wyróżniały się harcerki z działającej jeszcze od 1914 roku Pomarańczowej Drużyny. Powstanie przerwało działalność szkoły.
Po odzyskaniu niepodległości, na polecenie władz szkolnych, Liceum Hoffmanowej na nowo zorganizowała jedna z jego najdawniejszych nauczycielek, dr fizyki Agnieszka Podjed, która kierowała szkołą do 1960 r. Wobec zniszczenia w czasie walk dawnego budynku przy ul. Marszałkowskiej, gimnazjum umieszczono w gmachu przy ul. Polnej 46a, skąd w roku 1961 zostało przeniesione do swej obecnej siedziby przy ul. Emilii Plater 29.
Miejsce w rankingu Licea warszawskie miesięcznika "Perspektywy":