| I Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Leszczyńskiego |
|
|---|---|
Główne wejście |
|
| Typ szkoły | Liceum Ogólnokształcące |
| Patron szkoły | Stanisław Leszczyński |
| Państwo | |
| Miejscowość | Jasło |
| Data założenia | 1868 |
| Liczba uczniów | ok. 770 |
| Dyrektor | Zbigniew Waszkiel |
| Wicedyrektorzy | Zbigniew Głowacki |
| Adres | ul. Czackiego 4 38-200 Jasło |
| Strona internetowa szkoły | |
I Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle – najstarsze liceum na terenie Galicji Wschodniej, a także jedno ze starszych na terenie Podkarpacia, o tradycjach sięgających 1868 r.
Spis treści |
W 1868 na terenie Galicji (zabór austriacki) powstało pierwsze gimnazjum, a zarazem pierwsza szkoła. Przez lata swojego istnienia często zmieniała swoją nazwę i typ, a od roku 1875 zostało uznane za zakład państwowy, który uczył filologiczno-klasycznych przedmiotów. Przez lata kadra nauczycielska kształciła młodzież polską w wielu kierunkach: geografii, matematyce, fizyce, biologii, historii oraz sztuce – rysunku i muzyce.
Prócz tych czysto naukowych celów Gimnazjum jasielskiego było też dążenie do wlania ducha patriotyzmu w obywateli, wielu z nich później zostało świetnymi przykładami doskonałego wypełnienia tego celu. Byli nimi m.in.: Kasper Wojnar, Ignacy Solarz z Ołpin, Kazimierz Weis, Rudolf Weigl, Hugo Steinhaus, Stanisław Pigoń, Stanisław Pawłowski, Stanisław Kadyi, Stanisław Proń czy Marian Gumowski.
Na przełomie lat 1892/1893 została wybudowana kaplica gimnazjalna pod wezwaniem św. Stanisława BM, w której odbywały się nabożeństwa i msze święte w obrządku rzymsko-katolickim dla uczniów Gimnazjum oraz dla ogółu mieszkańców Jasła.
Jednym z gorszych momentów w historii tej szkoły były lata, na które przypadła I wojna światowa, gdyż szkoła musiała zawiesić swoją pracę, a sam budynek stał się siedzibą wojskową, 262 uczniów i 16 profesorów wstąpiło w szeregi żołnierskie. Po skończonej wojnie niejasne były granice na wschodzie, po powszechnej mobilizacji około 300 uczniów i dwóch profesorów Roman Saphier i Jakub Kuska wyruszyło na wojnę przeciw Rosji, broniąc polskiej flagi. Na kartach historii najwyraźniej zapisali się oni w bitwie pod Firlejówką która miała miejsce 6 listopada 1920 roku, podczas walk zginął Roman Saphier oraz 8 wychowanków liceum.
W dwudziestoleciu międzywojennym szkoła kształciła uczniów w każdym kierunku, uczniowie mieli możliwość uczestniczenia w wielu organizacjach takich jak PCK, harcerstwo, SKO itp.
II wojna światowa pogrzebała w gruzach to, co przez wiele lat budowali profesorowie. Szkoła została doszczętnie zniszczona, z całego kompleksu szkolnego ocalała jedynie sala gimnastyczna, która była osobnym budynkiem, oraz kaplica gimnazjalna, która w części została spalona. Jednak w konspiracji nauczyciele tacy jak: Kazimierz Płaczka, Leon Król, Kazimierz Krajewski czy Aleksander Drozda uczyli młodzież polską i potajemnie organizowali egzaminy maturalne.
Po zakończonej wojnie udało się pod przewodnictwem dyrektora Jana Lisowskiego w 1962 r. wznieść nowy gmach szkoły, auli znajdującej się w budynku nadano później imię dyrektora Lisowskiego.
Aktualnie jest to liceum ogólnokształcące po którego ukończeniu bardzo duży odsetek absolwentów dostaje się na studia wyższe.
Od 2010 roku w liceum znajduje się obserwatorium astronomiczne.
Teatr założony został przez Edwarda Lechetę, nauczyciela języka polskiego, w 1986 r., a swój debiut miał w marcu 1987 r. na Wojewódzkim Przeglądzie Szkolnych Zespołów Artystycznych w Brzozowie, gdzie wystawił spektakl "Ćwiczenia dykcyjne z Tuwima". Teatr ten zdobył trzykrotnie nagrodę główna Finału Forum w Poznaniu – Złotą Maskę, w latach 2001, 2003 i 2005 za spektakle: Brawo girl, Dzień belfra oraz Dyptyk otwarty. Teatr brał też udział w Forum Teatrów Szkolnych, Finale Przeglądu Szkolnych Zespołów Artystycznych oraz Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym "Korczak".
W latach swojej młodości z teatrem związanych było wielu późniejszych aktorów: Marta Malikowska, Janusz Laskowski, Maria Patykiewicz, Bartosz Cieniawa, Karolina Bugała.