Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| I Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie | |
|---|---|
 Budynek I LO od strony ul. 3 Maja |
|
| Typ szkoły | Liceum |
| Patron szkoły | Stanisław Konarski |
| Państwo |  Polska |
| Miejscowość | Rzeszów |
| Data założenia | 1658 |
| Liczba uczniów | 967 |
| Dyrektor | Ryszard Kisiel |
| Adres | ul. 3 Maja 15 35-030 Rzeszów |
| Członkostwo | Towarzystwo Szkół Twórczych, Klub Najstarszych Szkół w Polsce |
 |
|
| Strona internetowa szkoły | |
I Liceum Ogólnokształcące im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie, liceum w Rzeszowie, znajduje się w centrum miasta w popijarskich zabudowaniach w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła Świętego Krzyża.
Szkoła należy do Towarzystwa Szkół Twórczych oraz Klubu Najstarszych Szkół w Polsce. Prowadzi klasy autorskie (informatyka, menedżerska itp.). Liceum wydaje co roku "Sprawozdanie Dyrekcji I LO w Rzeszowie", publikuje zbiorki poezji uczniów i wychowanków, posiada literaturę o swoich dziejach. Utrzymuje kontakty ze szkołami średnimi za granicą, m.in. z Klagenfurtu (Austria), Bielefeldu (Niemcy), Morpethu (Wielka Brytania). Co roku w szkole odbywa się Ogólnopolska Biesiada Poetycka oraz Festiwal Szkolnych Teatrów Obcojęzycznych.
Szkoła od przeszło trzech wieków mieści się w centrum miasta w zabytkowych pomieszczeniach z połowy XVII w. Część frontowa zaprojektowana została przez architekta doby baroku – Tylmana z Gameren. Niektóre wnętrza szkoły posiadają sklepienia kolebkowo-lunetowe[1]. Zachowały się także zbiory przyrodnicze z drugiej połowy XIX w. W muzeum – klasopracowni historycznej znajdują się zbiory ikonograficzne, dokumenty i eksponaty dotyczące dziejów szkoły. Liceum posiada kolekcję sztandarów. W gabinecie dyrektorskim znajduje się galeria olejnych portretów wybitnych nauczycieli i wychowanków szkoły. Pomieszczenia te ozdabiają repliki lamp wiedeńskiej firmy braci Brinner z XIX w.
Spis treści |
I Liceum Ogólnokształcące jest jedną z najstarszych szkół średnich w Polsce[2][3]. Ufundowana została w 1658 r. przez Zofię Pudencjannę z Ligęzów i jej szwagra księcia Jerzego Lubomirskiego. Erygowana została w dziesięć lat później przez papieża Klemensa IX. Szkoła w latach 1658-1784 funkcjonowała pod nazwą Collegium Ressoviense i prowadzona była przez zakon OO. Pijarów. Po upaństwowieniu w latach 1785-1918 edukowała młodzież jako Cesarsko-Królewskie Wyższe Gimnazjum, następnie I Gimnazjum i Liceum. W XVII – XVIII w. słynęła z wysokiego poziomu nauki, przyciągała młodzież z całej Polski[3], miała charakter półwyższej uczelni, kształciła w pedagogium nauczycieli do średnich szkół, profesjonalnych muzyków i prowadziła niższe studia teologiczne. Ponadto prowadzono profesjonalne kształcenie muzyków, a z podręczników wydanych przez nauczycieli korzystała młodzież nawet w odległym Kijowie. Wśród grona nauczycieli było wielu wybitnych pedagogów. Byli oni autorami połowy podręczników napisanych dla Komisji Edukacji Narodowej[3]. Działalność kulturalna nie ograniczała się do murów szkoły i zaowocowała szeregiem inicjatyw na rzecz miasta i społeczności Rzeszowa. Utworzono klub sportowy "Resovia", dano początek działalności stowarzyszeniu "Lutnia" i teatru amatorskiego "Reduta" oraz muzeum. Po II wojnie światowej szkoła przyczyniła się do rozwoju wyższych uczelni w Rzeszowie[3], przekazując im swój liczący 24000 woluminów księgozbiór i udostępniając bursę imienia ks. Feliksa Dymnickiego filii UMCS.
 |
Ta sekcja może zawierać twórczość własną lub niezweryfikowane dane. Pomóż Wikipedii poprawić artykuł na postawie weryfikowalnych źródeł. |
