| Ibrahim Boubacar Keita | |
| Data i miejsce urodzenia | 29 stycznia 1945 Koutiala |
| Przynależność polityczna | Sojusz na rzecz Demokracji w Mali–Partia Afrykańska na rzecz Solidarności i Sprawiedliwości (ADEMA-PASJ) |
| Okres urzędowania | od 16 września 2002 do 3 września 2007 |
| Poprzednik | Aly Nouhoum Dially |
| Następca | Dioncounda Traoré |
| Przynależność polityczna | ADEMA-PASJ |
| Okres urzędowania | od 4 czerwca 1994 do 14 lutego 2000 |
| Poprzednik | Abdoulaye Sékou Sow |
| Następca | Mandé Sidibé |
Ibrahim Boubacar Keita (ur. 29 stycznia 1945 w Koutiali), malijski polityk, premier w latach 1994-2000, przewodniczący Zgromadzenia Narodowego w latach 2002-2007.
Ibrahim Boubacar Keita urodził się w Koutiali. Uczęszczał do liceum Lycée Janson-de-Sailly w Paryżu oraz liceum Lycée Askia-Mohamed w Bamako. Edukację kontynuował na Uniwersytecie w Dakarze i Uniwersytecie Paris I, gdzie ukończył historię i stosunki międzynarodowe.
Po zakończeniu studiów rozpoczął pracę naukową we francuskiej instytucji Centre national de la recherche scientifique. Po powrocie do Mali został konsultantem Europejskiego Funduszu Rozwoju (European Development Fund), programu rozwojowego dla Afryki i krajów rozwijających się. Został również dyrektorem oddziału francuskiego Tere des Hommes, organizacji pozarządowej zajmującej się poprawą sytuacji dzieci w krajach trzeciego świata.
Na początku lat 90. wstąpił do partii Sojusz na rzecz Demokracji w Mali–Partia Afrykańska na rzecz Solidarności i Sprawiedliwości (ADEMA-PASJ). Podczas wyborów prezydenckich w 1992 był szefem sztabu wyborczego Alphy Oumara Konaré, który wygrał wybory. Nowy prezydent w czerwcu 1992 mianował Keitę rzecznikiem rządu, a w listopadzie tego samego roku ambasadorem w Wybrzeżu Kości Słoniowej, Gabonie, Burkina Faso i w Nigrze.
W listopadzie 1993 Keita został ministrem spraw zagranicznych i integracji afrykańskiej. 4 czerwca 1994 prezydent Konare powierzył mu funkcję szefa rządu, którą zajmował do 14 lutego 2000. Keita objął także stanowisko przewodniczącego Sojuszu na rzecz Demokracji, a w 1999 został też wiceprzewodniczącym Międzynarodówki Socjalistycznej.
Nieporozumienia wewnątrz partii zmusiły Keitę do ustąpienia ze stanowiska premiera 14 lutego 2000, a w październiku 2000 ze stanowiska szefa partii. Opuścił całkowicie szeregi partii i w czerwcu 2001 założył własne ugrupowanie, Zgromadzenie na rzecz Mali (Rally for Mali). 28 kwietnia 2002 wziął udział w wyborach prezydenckich. Zajął w nich trzecie miejsce, za Amadou Toumani Touré i Somailą Cissé, uzyskując 21% głosów poparcia. W wyborach parlamentarnych w lipcu 2002 jego partia zdobyła najwięcej mandatów, a Keita objął 16 września 2002 stanowisko przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego, które zajmował do 3 września 2007.
28 stycznia 2007 został mianowany przez partię oficjalnym kandydatem w kwietniowych wyborach prezydenckich. W wyborach tych zajął drugie miejsce, przegrywając w pierwszej turze z urzędującym prezydentem Touré. W wyborach parlamentarnych w lipcu 2007 uzyskał mandat w parlamencie, jednakże jego partia zdobyła tylko 11 spośród 160 mandatów.
|
|||||