Grób Boernera na wojskowych Powązkach
Ignacy August Boerner (ur. 11 sierpnia 1875 w Zduńskiej Woli, zm. 12 kwietnia 1933 w Warszawie) – inżynier mechanik, pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, członek PPS, bliski współpracownik Józefa Piłsudskiego, minister poczt i telegrafów w kilku rządach II RP.
Był synem Edwarda Ignacego, proboszcza ewangelickiego w Zduńskiej Woli i Kaliszu oraz Marii z Rauhów. W 1895 ukończył Męskie Gimnazjum Klasyczne w Kaliszu, gdzie brał udział w działalności tajnych młodzieżowych kółek samokształceniowych. Następnie podjął studia na Politechnice w Darmstadt, które ukończył w 1902. W czasie studiów wstąpił do PPS.
W 1903 podjął pracę na stanowisku inżyniera i szefa oddziału mechanicznego w Zakładach Ostrowieckich. Tam objął kierownictwo lokalnego komitetu PPS, przekształconego następnie w Ostrowiecki Komitet Robotniczy (OKR). Boerner działał pod pseudonimem Emil. W 1905 organizował wystąpienia robotnicze w Ostrowcu Świętokrzyskim, których kulminacją było proklamowanie 27 grudnia 1905 Republiki Ostrowieckiej. Władze w Republice sprawował Komitet Rewolucyjny z Boernerem na czele. W późniejszym okresie nazywano go "prezydentem Republiki Ostrowieckiej". W połowie stycznia 1906, po wkroczeniu do miasta wojsk rosyjskich, przedostał się do Galicji, osiadł we Lwowie i włączył się w działalność Związku Walki Czynnej (ZWC).
W 1914 wstąpił do Legionów Polskich. 6 sierpnia wymaszerował z Krakowa w składzie 2 plutonu 1 Kompanii Kadrowej. Internowany w Benjaminowie[1] Był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej (komendantem Okręgu Radomskiego POW). Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości służył w Wojsku Polskim. Był między innymi attache wojskowym w Moskwie. Od 1 listopada 1924 słuchaczem kursu doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. W 1925 po ukończeniu kursu otrzymał tytuł oficera Sztabu Generalnego.
W 1929 został ministrem poczt i telegrafów w rządzie Kazimierza Świtalskiego. Pozostawał nim do grudnia 1930 w kolejnych rządach: Kazimierza Bartla, Walerego Sławka i Józefa Piłsudskiego. Od 4 grudnia 1931 do 13 kwietnia 1932 był ponownie ministrem w drugim rządzie Sławka i w rządzie Prystora.
Jego bratem był prawnik i działacz niepodległościowy Władysław Boerner, a kuzynem historyk Zygmunt Lorentz. Od jego nazwiska nosi nazwę rejon dzielnicy Bemowo w Warszawie – Boernerowo.
- pułkownik - ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 4. lokatą w korpusie inżynierów i saperów
[edytuj] Ordery i odznaczenia
Pośmiertnie, 15 kwietnia 1933 został odznaczony „za wybitne zasługi dla polu pracy państwowej” Wielką Wstęgą Orderu Odrodzenia Polski[3].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
pułkownik
