Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Ignacy Misiąg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ignacy Misiąg
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 30 lipca 1891
Tywonia
Data i miejsce śmierci 26 stycznia 1942
Stargard Szczeciński
Przebieg służby
Lata służby 1914 – 1942
Stanowiska dowódca 14 Pułk Piechoty Ziemi Kujawskiej, dowódca piechoty dywizyjnej 6 Dywizji Piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka, kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari) Krzyż Walecznych Krzyż Walecznych Krzyż Walecznych Krzyż WalecznychKrzyż Niepodległości Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Ignacy Misiąg (ur. 30 lipca 1891 w Tywoni, zm. 26 stycznia 1942 w Stargardzie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

[edytuj] Życiorys

[edytuj] Służba w c. i k. Armii

Był synem Jana i Franciszki z domu Krajnig. W latach 1910-1911 obył jednoroczną ochotniczą służbę wojskową w c. i k. 90 Pułku Piechoty.

Po wybuchu I wojny światowej wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii, gdzie ukończył szkołę oficerską. Walczył na froncie włoskim.

[edytuj] Służba w Wojsku Polskim

1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Był organizatorem i pierwszym dowódcą 14 Pułku Piechoty. W szeregach tego oddziału wziął udział w wojnie z bolszewikami. Dowodził batalionem, a następnie ponownie objął dowództwo 14 Pułku Piechoty.

Z dniem 20 czerwca 1933 został wyznaczony na stanowisko szefa Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych[1]. W lutym 1938 został dowódcą piechoty dywizyjnej 6 Dywizji Piechoty w Krakowie.

W lipcu 1939 został dowódcą Oddziału Wydzielonego "Ignacy" i jako jego dowódca wziął udział w kampanii wrześniowej. 20 września 1939, po kapitulacji 6 Dywizji Piechoty w rejonie Rawy Ruskiej, dostał się do niewoli niemieckiej.

Początkowo przebywał w Oflagu XI B Braunschweig, gdzie pełnił funkcję starszego obozu. W kwietniu 1940 został przeniesiony do Oflagu IIC Woldenbergu, gdzie pełnił również funkcję satrszego obozu. W grudniu 1941 z uwagi na stan zdrowia zrezygnował z funkcji.

Ciężko chory na chorobę Bürgera, został umieszczony w szpitalu jeniecki w Stargardzie, gdzie amputowano mu nogi. Pomimo tego choroba rozprzestrzeniła się i zmarł w szpitalu. Pochowany został na cmentarzu wojennym w Stargardzie.

[edytuj] Awanse

[edytuj] Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 8 z 28.06.1933 r.

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ignacy_Misiąg&oldid=30921142
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty