Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyIgnacy Pieńkowski (ur. 19 lipca 1877 w Dołubowie (Dołubniowie) na Podlasiu, zm. 6 września 1948 w Krakowie) - polski malarz, wykładowca na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Spis treści |
Urodził się w majątku Dołubowo w rodzinie ziemiańskiej. Jego rodzicami byli Ludwik Pieńkowski i Wiktoria z Władyczańskich. Jego brat Stefan był znanym fizykiem.
W latach 1892-1895 uczył się malarstwa w Szkole Rysunkowej w Warszawie u Wojciecha Gersona, a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Teodora Axentowicza i Leona Wyczółkowskiego. W 1898 roku wyjechał do Paryża, gdzie uzupełniał studia w Akademii Juliana, po czym kształcił się w Monachium i Rzymie. Podróżował do Francji, Włoch, Rosji i Brazylii.
Jako pedagog wykładał w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie 1909-1913. W 1916 roku organizował wystawę sztuki polskiej w Moskwie, mieszkał na Krymie. W 1918 roku objął katedrę malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" i Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków. Regularnie uczestniczył w wystawach Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka", miał także wiele wystaw indywidualnych, m.in. w brazylijskiej Kurytybie 1925. W 1937 roku, za zasługi na polu sztuki, został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1].
Twórczość Ignacego Pieńkowskiego wykazuje silne związki z francuską sztuką postimpresjonistyczną. Do jego uczniów należeli m. in.: Tadeusz Kantor, Stanisław Borysowski, Tadeusz Brzozowski, Jan Cybis, Józef Gaczyński, Stefan Maciej Makarewicz.
Jego obrazy znajdują się w Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Narodowe w Krakowie, Muzeum Podlaskie w Białymstoku oraz w prywatnych kolekcjach. W Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu znajduje się stała wystawa poświęcona Ignacemu Pieńkowskiemu.
