Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ignazio Mancini Cesare Mancini |
|
| Kraj działania |  Izrael |
| Data i miejsce urodzenia | 8 lutego 1922 Ferentino |
| Kustosz Ziemi Świętej | |
| Okres sprawowania | 1980-1986 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Inkardynacja | Franciszkanie |
| Śluby zakonne | 4 października 1944 |
| Prezbiterat | 4 lipca 1948 |
| Odznaczenia | |
 |
|
Ignazio Mancini OFM (ur. 8 lutego 1922 w Ferentino) − włoski franciszkanin, członek Kustodii Ziemi Świętej, kapłan, były Kustosz Ziemi Świętej, teolog moralista, orientalista, poliglota[1][2].
Cesare Mancini przyszedł na świat w rodzinie Ambrożego i Róży Incelli. W 1935 wypłynął z Neapolu wraz dziewięcioma innymi kandydatami do zakonu, mając zaledwie trzynaście lat, do Hajfy w Palestynie. Gimnazjum ukończył w Emaus El Qubeibeh w 1939. Nowicjat rozpoczął 3 października 1939. W 1940 został wraz z innymi Włochami internowany w El Qubeibeh. Tam ukończył nowicjat oraz odbył dwa lata studiów filozoficznych. Studia filozoficzne ukończył w Ain Karem w 1943. Kursy teologiczne odebrał w Betlejem w latach 1944-1949. Śluby wieczyste złożył 4 października 1944. Święcenia kapłańskie przyjął 4 lipca 1948. Po krótkim pobycie we wspólnocie franciszkańskiej w Bazylice Bożego Grobu uzyskał pozwolenie władz Kustodii, by pierwszy raz po 13 latach odwiedzić rodzinę w Ferentino we Włoszech. Po powrocie do Ziemi Świętej ponownie był członkiem wspólnoty w Bożym Grobie. W latach 1949-1950 pracował w Syrii: w Damaszku i Aleppo Tour de Ville. Następnie studiował teologię na rzymskim Antonianum. W 1953 obronił pracę doktorską Cardinalis Gaietanus et Montes Pietatis. Od jesieni tego roku rozpoczął pracę wykładowcy w wyższym seminarium kustodialnym w Jerozolimie. Wykładał przez 29 lat teologię moralną. W 1956 został sekretarzem kustodii. W latach 1959-1980 był dyrektorem franciszkańskiego hospicjum dla pielgrzymów w Jerozolimie „Casa Nova”. W latach 1973-1980 był dyrektorem nowo otwartego Chrześcijańskiego Centrum Informacyjnego w Jerozolimie. Był w tych latach rekolekcjonistą dla żeńskich i męskich wspólnot zakonnych w Ziemi Świętej. Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej III klasy. W latach 1980-1986 był Kustoszem Ziemi Świętej. Po wygaśnięciu mandatu był przełożonym w Delegaturze Ziemi Świętej w Rzymie. O. Mancini publikował m.in. na łamach L'Osservatore Romano[3].
| Poprzednik Maurillio Sacchi |
 |
Kustosze Ziemi Świętej 1980-1986 |
|
Następca Carlo Cecchitelli |
