Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
| Igor Janik | |||||||||||||||||||||||||||||||||
 Igor Janik podczas mistrzostw Polski seniorów w Bielsku-Białej (2010) |
|||||||||||||||||||||||||||||||||
| Trener | Mirosław Szybowski (kadra) | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klub | AZS AWFiS Gdańsk | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost | 200 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa ciała | 112 kg | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
 Galeria w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Igor Janik (ur. 18 stycznia 1983 w Gdyni) – polski lekkoatleta specjalizujący się w rzucie oszczepem.
Uczestnik igrzysk olimpijskich – 2008 w Pekinie odpadł w eliminacjach[1]. Dwukrotny reprezentant Polski podczas mistrzostw świata[2][3]. Zdobywał medale międzynarodowych imprez w kategorii juniora[4] oraz młodzieżowca[5][6], trzy razy stawał na podium uniwersjady[7][8]. Uczestnik meczów międzypaństwowych i zawodów pucharu Europy, drużynowego czempionatu Starego Kontynentu oraz zimowego pucharu w rzutach lekkoatletycznych[9]. Członek grupy lekkoatletycznej Silesiathletics[10].
Rekord życiowy – 84,76 m (19 września 2008, Ustka).
W 2007 w Ustce ustanowił nieoficjalny rekord świata w rzucie kamieniem nadmorskim – 155 metrów[11][12].
Spis treści |
Janik zaczął startować już jako młodzik[13] – na koniec sezonu 1998 był, z wynikiem 60,32 uzyskanym oszczepem o wadze 600 gramów, liderem polskich tabel w tej kategorii wiekowej[14][15]. Podczas mistrzostw Polski juniorów młodszych w 1999 zajął 5. miejsce przegrywając jedynie z zawodnikami ze starszego rocznika[16]. W 2001 po wypełnieniu minimum wystąpił na mistrzostwach Europy juniorów w Grosseto zajmując w tej imprezie szóste miejsce[17]. W swoim trzecim starcie w 2002 roku oszczepnik 16 czerwca podczas memoriału Kusocińskiego ustanowił wynikiem 78,90 rekord Polski juniorów[18][19]. Miesiąc później w stolicy Jamajki Kingston najpierw wygrał eliminacje (z wynikiem 73,84), a następnie rzutem na odległość 74,16 zapewnił sobie tytuł mistrza świata juniorów[4]. Dzięki temu sukcesowi Janik został pierwszym polskim oszczepnikiem, który zdobył złoto juniorskiego czempionatu globu oraz drugim po Dariuszu Trafasie Polakiem, który wywalczył medal tych zawodów w rzucie oszczepem[20].
Pierwszy sezon wśród młodzieżowców (zawodników do lat 23) Janik rozpoczął 31 maja 2003 ustanawiając w Białej Podlaskiej rekord życiowy wynikiem 81,91 – pierwszy raz w karierze rzucając ponad 80 metrów[9]. 18 lipca był drugi w eliminacjach, a dwa dni później zdobył w Bydgoszczy srebrny medal mistrzostw Europy młodzieżowców[5] ustawiając wynikiem 82,54 rekord Polski w tej kategorii wiekowej[18][19]. Miesiąc po czempionacie wystartował w uniwersjadzie w Taegu – w finale tej imprezy uzyskał wynik 76,83 i zdobył złoty medal[7]. Po powrocie z Korei Południowej oszczepnik wygrał jeszcze młodzieżowe mistrzostwa Polski (13 września) oraz z wynikiem 80,40 memoriał Michała Barty w Kołobrzegu[9].
W sezonie 2004 borykał się z kontuzją, która sprawiła, że wystąpił tylko w czterech mityngach, a najlepszy rezultat – 74,49 – uzyskał 29 maja w Białej Podlaskiej[9].
Swój ostatni sezon w gronie młodzieżowców oszczepnik rozpoczął od startu na mityngu w Poznaniu wygrywając go z wynikiem 74,80[9]. 19 czerwca zadebiutował w reprezentacji kraju na zawody superligi pucharu Europy – z rezultatem 75,36 zajął wówczas piąte miejsce[21]. 25 czerwca zdobył pierwszy w karierze medal mistrzostw Polski seniorów stając w Białej Podlaskiej na najniższym stopniu podium i przegrywając ze startującymi od lat zawodnikami Dariuszem Trafasem i Tomaszem Damszelem[22]. W połowie lipca odbywały się w Erfurcie młodzieżowe mistrzostwa Europy, podczas których Janik zdobył złoty medal osiągając wynik 77,25[6]. Nie udało mu się powtórzyć sukcesu z 2003 roku i na uniwersjadzie w Izmirze zajął piątą lokatę[23].
Sezon 2006 rozpoczął od pierwszego w karierze startu w zawodach zimowego pucharu Europy w rzutach – z wynikiem 81,16 zwyciężył w tych zawodach[24]. W maju był trzeci w Halle oraz czwarty na mityngu Zlatá Tretra w Ostrawie, podczas którego wynikiem 82,86 ustanowił rekord życiowy[9][25]. 22 lipca zdobył brąz mistrzostw Polski seniorów[22], a dwa dni później na mityngu w Salonikach nie oddał żadnej mierzonej próby[26].
Sezon 2007 rozpoczął od startów w Azji i Ameryce Południowej[9] – 5 maja z wynikiem 80,50 zajął drugie miejsce na zawodach w Osace[27], 16 maja był trzeci w Foratalezie, a 20 maja z rezultatem 80,02 uplasował się na drugiej lokacie w zawodach Grande Premio Brasil Caixa de Atletismo w Belém[28]. Po powrocie do Europy zajął piąte miejsce w memoriale Braci Znamieńskich[29]. 30 czerwca w Poznaniu zdobył swój pierwszy w karierze tytuł mistrza Polski seniorów[22]. Na początku sierpnia podczas kolejnej edycji uniwersjady, która odbywała się w Tajlandii, Janik był trzeci w eliminacjach, a w finale zdobył srebrny medal z wynikiem 82,28 przegrywając z Łotyszem Vadimsem Vasiļevskisem[30][8]. Najważniejszą imprezą sezonu były mistrzostwa świata w Osace – Polak w eliminacjach nie osiągnął minimum kwalifikacyjnego (82,00) ale awansował do finału (jako pierwszy polski oszczepnik w historii[31]) dzięki wynikowi 80,83(dziewiątemu wśród startujących)[32]. W finale – 2 września – Polak oddał tylko dwa mierzone rzuty – w pierwsze kolejce na odległość 79,82 oraz w trzeciej na odległość 83,38[31]. Ostatecznie Janik uplasował się na siódmej pozycji ustanawiając rezultatem z trzeciej serii nowy rekord życiowy[31][2].
Rok olimpijski 2008 Janik rozpoczął od zajęcia – 9 maja – drugiego miejsca w zawodach w Ad-Dausze – wynikiem 83,21 wypełnił minimum uprawniające do startu w igrzyskach olimpijskich w Pekinie[33]. Podczas pucharu Europy w Annecy (22 czerwca) był trzeci[34], dwa tygodnie później drugi raz w karierze zdobył złoto mistrzostw Polski seniorów[22]. W ostatnim starcie przed igrzyskami – 27 lipca w Sopocie podczas Grand Prix im. Janusza Sidły – zajął trzecie miejsce z wynikiem 75,61 przegrywając z Niemcem Manuelem Nau i aktualnym mistrzem świat juniorów Robertem Szpakiem[35]. 21 sierpnia na stadionie w Pekinie uzyskał w eliminacjach wynik 77,63 i został sklasyfikowany na szesnastym miejscu, które nie dawało prawa występu w finale konkursu olimpijskiego[1]. W pierwszym starcie po nieudanych zawodach w Chinach był dla Polaka mityng w Rovereto we Włoszech gdzie z wynikiem 73,90 uplasował się na czwartej lokacie[36]. 19 września w Ustce na festiwalu rzutów lekkoatletycznych ustanowił – w drugiej serii – swój nowy rekord życiowy wynikiem 84,76[37]. W ostatnim starcie w roku 2008 – 25 września w południowokoreańskim Taegu – zajął szóste miejsce z wynikiem 75,05[9].
W trzecim starcie w sezonie 2009 podczas mityngu w hiszpańskim wynikiem 83,30 wypełnił minimum kwalifikujące go do składu reprezentacji Polski na mistrzostwa świata[38]. Tydzień później oszczepnik ponownie uzyskał wynik lepszy od wymaganego przez Polski Związek Lekkiej Atletyki minimum na światowy czempionat uzyskując w Berlinie rezultat 83,52 podczas prestiżowego mityngu Internationales Stadionfest 2009[39]. 21 czerwca wystąpił w pierwszej edycji drużynowych mistrzostw Starego Kontynentu – z wynikiem 76,48 zajął trzecie miejsce zdobywając dla reprezentacji dziesięć punktów[40]. Po zajęciu trzeciego miejsca w eliminacjach 10 lipca uplasował się tuż za podium – na czwartym miejscu – rozgrywanej w Belgradzie uniwersjadzie[41][42]. Kolejnym startem dla Janika były mistrzostwa Polski seniorów w Bydgoszczy – 31 lipca wygrał eliminacje, a dzień później zdobył z wynikiem 77,53 srebrny medal przegrywając z Adrianem Markowskim, który niespodziewanie zdobył złoto ustanawiając wynikiem 84,85 rekord życiowy[43][44][45]. Na mistrzostwach świata w Berlinie oszczepnik uzyskał w eliminacjach wynik 75,20 i ostatecznie zajmując 31. miejsce nie awansował do konkursu finałowego[3].
W sezonie 2010 pierwszy start Polak miał w Taegu gdzie podczas mityngu Colorful zajął pierwsze miejsce z wynikiem 80,46[46]. Dzięki zwycięstwu w europejskim festiwalu lekkoatletycznym w Bydgoszczy (6 czerwca)[47] uzyskał prawo startu w drużynowych mistrzostwach Europy[48] – na stadionie w Bergen, 20 czerwca, zajął siódmą lokatę z rezultatem 76,47[49]. Kilkanaście dni później podczas mistrzostw Polski zdobył złoty medal[50]. Nie udało mu się uzyskać minimum uprawniającego do startu w lipcowych mistrzostwach Europy, które wynosiło 80,50[51]. 4 września w Krakowie podczas zawodów ligowych uzyskał swój najlepszy rezultat w sezonie rzucając na odległość 80,83[9][52].
Podczas swojego pierwszego startu w sezonie, na mityngu Colorful w Taegu, zwyciężył z wynikiem 82,18, który jest lepszy o 18 centymetrów od minimum kwalifikacyjnego na mistrzostwa świata, które w Taegu odbędą się na przełomie sierpnia i września[53][54]. W stojącym na wysokim poziomie mityngu Diamentowej Ligi IAAF Shanghai Golden Grand Prix 2011 objął prowadzenie po pierwsze serii rzutów wynikiem 79,69, a ostatecznie z rezultatem 82,09 uplasował się w tych zawodach na piątej lokacie[55][56]. 28 maja wygrał międzynarodowe mistrzostwa Tajwanu uzyskując wynik 80,75[57]. Na mityngu w Rehlingen (13 czerwca) zwyciężył z wynikiem 81,94 (w pozostałych trzech ważnych rzutach osiągnął 81,29; 81,53 oraz 80,53)[58]. Z powodu kontuzji stopy nie mógł reprezentować Polski podczas zawodów superligi drużynowych mistrzostw Europy[59]. Podczas uniwersjady w Shenzhen zdobył brązowy medal[60]. Na mistrzostwach świata w Taegu uzyskał w eliminacjach trzynasty rezultat pośród startujących i nie awansował do finału – wynik Janika (80,88) dałby mu kwalifikacje do finałów wszystkich poprzednich mistrzostw świata od roku 2001[61].
W styczniu 2012 przeszedł zabieg artroskopii kolana[62]. Olimpijski sezon rozpoczął od startu 16 maja na mityngu Colorful Daegu Meeting 2012 w Taegu, podczas którego zajął trzecie miejsce z wynikiem 80,23[63].
Igor Janik w latach 2004–2011 osiem razy startował w wąskim finale mistrzostw Polski seniorów[22]. W klasyfikacji medalowej wszech czasów mistrzostw Polski oszczepnik zajmuje dziewiąte miejsce z trzema złotymi i jednym srebrnym i trzema brązowy medaliami[68]. Janik stawał także na podium mistrzostw Polski juniorów[69] oraz był mistrzem kraju w gronie młodzieżowców[70].
| Mistrzostwa Polski | Pozycja | Wynik |
|---|---|---|
| Bydgoszcz 2004 | 8. miejsce | 69,95 |
| Biała Podlaska 2005 |  3. miejsce |
76,06 |
| Bydgoszcz 2006 | 3. miejsce |
76,30 |
| Poznań 2007 |  1. miejsce |
79,13 |
| Szczecin 2008 | 1. miejsce |
79,79 |
| Bydgoszcz 2009 |  2. miejsce |
77,53 |
| Bielsko-Biała 2010 | 1. miejsce |
78,59 |
| Bydgoszcz 2011 | 3. miejsce |
79,14 |
| Rok | Wynik | Data | Miejsce | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| 1998 | 60,32 | 4 września |  Sopot |
oszczep 600 g |
| 1999 | 66,18 | 22 maja | Kielce |
oszczep 700 g |
| 1999 | 59,67 | 2 października | Skórcz |
|
| 2000 | 71,26 | 16 września | Wrocław |
oszczep 700 g |
| 2000 | 62,41 | 31 sierpnia | Skórcz |
|
| 2001 | 78,58 | 31 sierpnia | Olsztyn |
|
| 2002 | 78,90 | 16 czerwca | Warszawa |
Memoriał Janusza Kusocińskiego |
| 2003 | 82,54 | 20 lipca | Bydgoszcz |
mistrzostwa Europy U23 |
| 2004 | 74,49 | 29 maja | Biała Podlaska |
|
| 2005 | 77,25 | 17 lipca |  Erfurt |
mistrzostwa Europy U23 |
| 2006 | 82,86 | 30 maja |  Ostrawa |
Zlatá Tretra |
| 2007 | 83,38 | 2 września |  Osaka |
mistrzostwa świata |
| 2008 | 84,76 | 19 maja | Ustka |
Ustecki Festiwal Rzutów Lekkoatletycznych |
| 2009 | 83,52 | 6 czerwca | Berlin |
ISTAF |
| 2010 | 80,83 | 4 września | Kraków |
Finał ligi lekkoatletycznej |
| 2011 | 82,81 | 3 lipca |  Żukowski |
Memoriał Braci Znamieńskich |
| 2012 | 80,23 | 16 maja |  Taegu |
Colorful Daegu Meeting |
|
|||||||
|
|||||||
|
||||||||
