Igrzyska istmijskie – starożytne greckie igrzyska o charakterze panhelleńskim, organizowane ku czci boga mórz Posejdona w Istmii na Przesmyku Korynckim.
Igrzyska te odbywały się co dwa lata, prawdopodobnie od przełomu VII i VI wiek p.n.e. Trwały cztery dni i obejmowały między innymi biegi, pięściarstwo, wyścigi rydwanów, wyścigi zaprzęgów konnych, zapasy i zawody pływackie. Przeprowadzano także konkurs gry na cytrze. Startowali mężczyźni podzieleni na trzy grupy wiekowe. Zwycięzcy otrzymywali wieniec z gałązek selera, rośliny poświęconej Posejdonowi lub z liści bluszczu.
Według jednego z mitów igrzyska te ustanowiono na pamiątkę samobójczej śmierci koryntyjczyka Melissosa, ojca zamordowanego przez bakchiadę Archiasa Akteona, który zrozpaczony po śmierci syna miał rzucić w istmijskiej świątyni Posejdona klątwę na Bakchiadów.