Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Illusion | |
| Rok założenia | 1992 |
| Pochodzenie | Polska, Gdańsk |
| Gatunek | hard rock, grunge |
| Aktywność | 1992-1999, 2008, 2011-2012 |
| Wytwórnia płytowa | Polton, PolyGram |
| Powiązania | Flapjack, Tuff Enuff, Lipali, Oxy.gen |
| Obecni członkowie | |
| Paweł Herbasch – perkusja Tomasz Lipnicki – gitara, śpiew Jerzy Rutkowski – gitara Jarosław Śmigiel – gitara basowa |
|
| Strona internetowa | |
Illusion – polska grupa muzyczna wykonująca szeroko pojętą muzykę rockową.
Spis treści |
Początek historii Illusion datuje się na 1992 rok. Wówczas zespół stworzyli w Gdańsku były muzyk grup She i Skawalker Tomasz "Lipa" Lipnicki, Jerzy "Jerry" Rutkowski oraz Paweł Herbash. Pierwszy koncert grupy odbył się w lutym 1992 w Gdańsku[1]. Jeszcze w sierpniu tego samego roku dołączył do nich Jarosław Śmigiel. Skład ów pozostał niezmieniony przez całą aktywną historię zespołu do 1999.
Grupa rozpoczęła działalność koncertową w drugiej połowie 1992 dając kilka koncertów w Niemczech. Illusion został zwycięzcą pierwszej edycji konkursu Marlboro Rock-in w maju 1993, w lipcu zagrał jako support przed występem Iggy Pop na warszawskim Torwarze, zaś w sierpniu zagrał na polskich festiwalach w Jarocinie i Festiwalu Energii Sztuki Żarnowcu (oba w sierpniu 1993), po czym pojawił się na festiwalu Gampel w Szwajcarii (zaraz po nich na scenie wystąpił były wokalista The Animals - Eric Burdon). Występ tamże stanowił jedną z nagród przewidzianych za zwycięstwo na festiwalu Marlboro Rock-in, natomiast inną było nagranie albumu i wydanie go przez wytwórnię Polton.
Debiutancka płyta grupy ukazała się w listopadzie 1993 pod nazwą Illusion. Wydawnictwo ujawniało fascynację członków grupy modnym wówczas grungem (w szczególności dokonaniami amerykańskich zepołów Soundgarden, Alice in Chains[2], Pearl Jam, Nirvana, Helmet, Rage Against the Machine[3]), połączonym z ciężkim brzmieniem Pantery i elementami rapu, wprowadzonymi pod wrażeniem twórczości grupy Cypress Hill. Styl będący wypadkową ww. wpływów dopełniały teksty Lipnickiego, które w sposób prosty opisywały codzienne życie i rzeczywistość. Na albumie gościnnie pojawili się: wokalista Grzegorz "Guzik" Guziński (Ndingue, Red Rooster, później Flapjack) oraz gitarzysta Janusz Sokołowski (eks-Apteka). W grudniu 1993 debiutancki krążek wziął udział w cyklu Wojna z trzema schodami w Gdańsku. W kwietniu 1994 Illusion ruszył w trasę razem z Incrowd. W maju wystąpił podczas finału kolejnej edycji Marlboro Rock-in w Warszawie przed grupą The Mission, by w sierpniu być jedną z gwiazd Festiwalu w Jarocinie.
Druga płyta zespołu zatytułowana Illusion 2 z 1994 była bardziej dopracowana i przemyślana – cechowały ją potężne brzmienie, ostre i rwane riffy oraz agresywny wokal "Lipy"[4]. Płyta była dziełem wyjątkowo spójnym zarówno pod względem muzycznym, jak i tekstowym – opisując brutalizację życia w Polsce. Z tego albumu pochodził utwór "Nóż", do dziś będący (obok piosenki "Cierń" z pierwszej płyty) najbardziej rozpoznawalną wizytówką grupy. Głównie właśnie dzięki temu utworowi Lipnicki został nominowany w tym samym roku do statuetki Fryderyka w kategorii "Najlepszy wokalista". W nagrywaniu płyty uczestniczyli perkusista Maciej "Ślimak" Starosta (Acid Drinkers, Flapjack) i ponownie "Guzik".
W marcu i kwietniu 1995 odbyła się trasa obejmująca kilkanaście koncertów w klubach całego kraju. Illusion występował podczas niej w towarzystwie grupy Flapjack i okresowo również Dynamind. Koncerty stanowiły połączenie bezkompromisowej muzyki, żywiołowości i humoru. Illusion i Flapjack każdy występ kończyli utworem zagranym wspólnie. Podczas wspomnianej trasy zespół poprzedzał także koncert amerykańskiej formacji Pro Pain w warszawskim Colosseum. Ponadto grupa wzięła udział w katowickim Spodku w Pożegnaniu Karnawału i Odjazdach (podczas tej drugiej imprezy wyszła na scenę przed zespołami Therapy? i H-Blockx).
Następny album Illusion - noszący konsekwentny tytuł Illusion 3 - pojawił się jak zwykle w listopadzie, tym razem 1995. To najbardziej zróżnicowana płyta w całym dorobku kwartetu. Można znaleźć na niej nie tylko utwory typowo mocno gitarowe (np. "Nikt", "Vendetta"), ale również spokojniejsze, lekko psychodeliczne (np. "Wrona", "Don't Creep"). W warstwie tekstowej Lipnicki ponownie dał wyraz sprzeciwu wobec łamania praw człowieka, poniżania innych, przemocy[5]. W nagraniu albumu uczestniczyli gościnnie Radosław Wołas z zaprzyjaźnionego zielonogórskiego zespołu Stillborn oraz realizator dźwięku Tomasz Bonarowski (instrumenty klawiszowe, perkusja)[6]. Album został nominowany do Fryderyków w kategorii "Muzyka alternatywna", a Lipnicki ponownie w kategorii "Wokalista".
Do lipca 1996 Illusion odbył dwie trasy koncertowe. Pierwszą w marcu ponownie z grupami Flapjack i Dynamind – trasa obejmowała kilkanaście największych miast Polski. Drugą w maju tego, zaś fragmenty z niej wykorzystane zostały do wydania w październiku tego samego albumu koncertowego Illusion 4 - Bolilol Tour. Płyta ta, zawierająca najlepsze kompozycje znane z poprzednich wydawnictw, potwierdziła opinię, że Illusion to jeden z najlepszych polskich koncertowych zespołów lat 90., grający porywające i energetyczne koncerty[7]. Osobliwym elementem albumu są zarejestrowane komentarze Lipnickiego w czasie koncertu, najczęściej stanowiące humorystyczną treść. W lipcu zespół wystąpił na festiwalu w Węgorzewie. Na przełomie lutego i marca 1997 ruszył w kolejną trasę, tym razem z formacją Funny Hippos.
Jesienią 1996 ukazała się mało formatowa książeczka poświęcona Illusion zatytułowana Kły[8].
W 1998 została wydana kolejna płyta Illusion 6. Dzieło było pierwszym i jedynym wydanym nakładem wytwórni Izabelin Studio/Polygram Polska. Album został zrealizowany w sposób profesjonalny, zawierał jak zwykle zróżnicowane stylowo utwory, jednak generalnie ujawniał inne oblicze grupy - m.in. pojawiły się na nim również elektroniczne wstawki, co nie bardzo przypadło do gustu bardziej konserwatywnym słuchaczom. Sam Lipnicki przyznawał, że muzycy mają potrzebę grania innych dźwięków, a nowa płyta jest bardziej dojrzałą muzyką grupy, mającą transowy charakter[9]. Teksty na albumie, tak jak na wcześniejszych, dotyczyły głupoty przemocy, wykorzystywania ludzi. Materiał muzyczny znów był bardzo zróżnicowany, obok wolnego "Niedaleko" pojawiły się także bardzo szybkie utwory jak "Zlew" czy "Pukany". W realizacji albumu gościnnie udzielili się członkowie zespołu Tuff Enuff.
W 1999 roku ich utwór znalazł się na drugiej składance Muzyka przeciwko rasizmowi, firmowanej przez Stowarzyszenie Nigdy Więcej[10].
14 listopada 1999 roku w gdańskim klubie "Kwadratowa" odbył się pożegnalny koncert zespołu[11]. Trwał on około 2,5 godziny i obejmował wszystkie bardziej znane utwory Illusion[12].
Po przerwaniu działalności zespołu Tomasz Lipnicki powołał do życia grupę Lipali, zaś Paweł Herbasch i Jarosław Śmigiel współtworzyli formację Oxy.gen.
21 czerwca 2004 nakładem wytwórni Metal Mind Productions wydano wznowienia dotychczasowych albumów grupy w postaci zremasterowanych reedycji wraz z materiałami bonusowymi (niepublikowane dotąd utwory i teledyski)[13].
13 grudnia 2008 roku w Hali Stulecia we Wrocławiu Illusion pojawił się na jednorazowym występie podczas wspólnego koncertu wraz z zespołami Acid Drinkers, Coma, Hunter[14]. Grupa wystąpiła w pierwotnym składzie, jednak stanowisko gitarzysty zajął "Siwy" z formacji Tuff Enuff. Jerzy Rutkowski zagrał jedynie w trzech utworach na gitarze akustycznej.
Wznowienie działalności grupy nastąpiło w 2011. W czerwcu uruchomiono oficjalną stronę internetową Illusion, na której informowano o planach zespołu[15]. Grupa stworzyła w tym czasie nowy singiel pod nazwą "Solą w oku", do którego powstał teledysk[16]. Grupa nagrała także drugi nowy utwór pt. "Tron" - obie piosenki zostały opublikowane na nowym albumie kompilacyjnym pt. The Best of Illusion, którego premiera odbyła się 8 listopada 2011.
Jesienią 2011 grupa wystąpiła na trzech dużych koncertach w ramach minitrasy. Występy odbyły się kolejno 1 października w Katowicach (Spodek), 5 listopada w Gdańsku (Ergo Arena) i 25 listopada w Warszawie (Torwar). Podczas koncertów było rejestrowany materiał wideo na potrzeby wydawnictwa DVD. W zamiarze członków grupy koncerty i album nie oznaczały reaktywacji zespołu, a były powodowane tylko komercyjnymi przesłankami. Podczas minitrasy wraz z Illusion wystąpiły zaprzyjaźnione z nimi, a zarazem również reaktywowane zespoły Tuff Enuff i Flapjack, a ponadto None[17].
2 lutego 2012 na stronie internetowej grupy poinformowano o trasie koncertowej z okazji 20-lecia istnienia zespołu[18]. W marcu 2012 potwierdzono pierwsze terminy występów przewidziane na maj 2012 oraz udział w edycji festiwalu Ursynalia - Warsaw Student Festival 3 czerwca 2012 u boku takich zespołów jak Slayer, Billy Talent, Mastodon, Gojira, Michał Jelonek, Armia, Luxtorpeda i My Riot[19].
[edytuj] Albumy
|
[edytuj] Notowane utwory
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Rok | Tytuł | Reżyseria/Realizacja | Album | Źródło |
|---|---|---|---|---|
| 1993 | "Cierń" |
|
Illusion |
|
| 1994 | "Wojtek" | Yach Paszkiewicz | Illusion 2 | |
| "Nóż" |
|
|||
| 1995 | "Vendetta" |
|
Illusion 3 |
|
| "Nikt" |
|
|||
| 1996 | "140" |
|
||
| 1998 | "Trzy Ptaki" |
|
Illusion 6 | |
| 2011 | "Solą w oku" | Marcin Pawełczak, Holeinmoon, Musicart | The Best of Illusion |
|
| Rok | Kategoria | Nagroda | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 1995 | "Wokalista roku" (Tomasz Lipnicki) | Fryderyk | Nominacja[35] |
| 1996 | "Wokalista roku" (Tomasz Lipnicki) | Nominacja[36] | |
| "Muzyka alternatywna" (Illusion 3) | Nominacja[36] | ||
| 2012 | "Piosenka roku" ("Solą w oku") | Nominacja[37] |
|
||||||||||||||
