Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Manden Kurufa Imperium Mali |
||||
|
||||
|
||||
 |
||||
| Język używany | mandinka | |||
| Stolica | Niani | |||
| Ustrój polityczny | monarchia | |||
| Ostatnia głowa państwa | mansa Mahmud IV | |||
| Powierzchnia • całkowita |
1,138,041 km² |
|||
| Liczba ludności () • całkowita • gęstość zaludnienia |
20,000,000 17 osób/km² |
|||
| Jednostka monetarna | Złoto, sól, miedź, porcelanki | |||
| Data powstania | 1235 | |||
| Data likwidacji | 1645 | |||
Imperium Mali – średniowieczne państwo ludu Mande w Afryce Zachodniej istniejące w latach 1235-1645.
Imperium zostało założone przez Sundiatę Keitę, późniejszego króla (mansę), i słynęło z bogactwa i hojności jego władców. Obejmowało ono większą część zachodniej części regionu Sudan, a na jego terytorium koncentrowały się szlaki handlowe łączące Afrykę północną z krajami subsaharyjskimi.
Szczytowy okres potęgi Mali przypada na okres rządów mansy Kankana Musy I w 1 poł. XIV w. – znany ze swej wyprawy do Mekki i Kairu, przeprowadził podbój szeregu sąsiednich kraju (m.in. Songhaju) a także doprowadził swój kraj do rozkwitu gospodarczego (głównie dzięki handlowi), naukowego i kulturalnego (centrum piśmiennictwa stało się Timbuktu). Imperium Mali miało olbrzymi wpływ na kulturę zachodniej Afryki pozwalając na rozpowszechnienie jego języka, praw i obyczajów wzdłuż rzeki Niger. Z połowy XIV w. pochodzi opis Mali, sporządzony przez arabskiego podróżnika Ibn Battutę. Od tego momentu także datuje się upadek potęgi Mali, którego kluczowymi momentami były porażki w starciach z państwem Songhaj w 2. połowie XV w. i Marokiem pod koniec XVI w.
