| 大日本帝國 Cesarstwo Wielkiej Japonii |
|||||
|
|||||
| Stolica | Tokio | ||||
| Pierwszy Władca | Cesarz Mutsuhito | ||||
| Ostatni Władca | Cesarz Hirohito | ||||
| Szef rządu | Premier Shigeru Yoshida | ||||
| Restauracja Meiji | 1868 | ||||
| Konstytucja Meiji | 29 listopada 1890 | ||||
| Wojna rosyjsko-japońska | 1904-1905 | ||||
| Kapitulacja Japonii | 2 września 1945 | ||||
| Konstytucja Japonii | 3 maja 1947 | ||||
| Religia dominująca | Shintō | ||||
Imperium japońskie (Cesarstwo Wielkiej Japonii) (jap. dawna pisownia: 大日本帝國, obecna: 大日本帝国 Dai Nippon Teikoku?) – określenie używane w odniesieniu do państwa japońskiego w okresie od drugiej połowy XIX wieku do pierwszej połowy XX wieku, który przypada na japońskie epoki: Meiji, Taishō oraz wczesną Shōwa, a więc łącznie na lata 1868-1945 (formalnie do 1947).
Ówczesna gwałtowna industrializacja oraz militaryzacja kraju sprzyjały uzyskaniu przez Japonię statusu mocarstwa. Wynikiem prowadzonej przez państwo polityki ekspansjonizmu był udział Japonii w licznych wojnach, m.in. w: I wojnie chińsko-japońskiej (1894-1895), wojnie rosyjsko-japońskiej (1904-1905), II wojnie chińsko-japońskiej (1937-1945) oraz II wojnie światowej (1941-1945). Doprowadziły one do powstania rozległego imperium liczącego u szczytu swojej potęgi ponad 7 400 000 km²[1], obejmującego, poza Wyspami Japońskimi, znaczne obszary w Chinach, Azji Południowo-Wschodniej i Oceanii.
Udział w II wojnie światowej, który początkowo umożliwiał Japonii znaczną ekspansję terytorialną, ostatecznie zakończył się upadkiem imperium i trwającą siedem lat okupacją kraju przez wojska amerykańskie.
Spis treści |