In dulci jubilo – niemiecka kolęda napisana częściowo w języku łacińskim, a częściowo w języku niemieckim, około 1328 roku. Jedna z najstarszych dziś śpiewanych kolęd. Autorem był prawdopodobnie Heinrich Seuse niemiecki mistyk XIV-wieczny. Za klasyczną dziś uchodzi jednak inna wersja z 1440 roku, której autorem jest Piotr z Drezna (Peter von Dresden). Muzykę do niej skomponował Johann Walter (1496-1570). Znana jest tez i ceniona późniejsza orkiestracja J. S. Bacha (BWV 729). Angielski kompozytor XIX-wieczny Robert Lucas de Pearsall przetłumaczył tekst na język angielski zachowując makaronizmy i elementy łacińskie.
[edytuj] Tekst Piotra z Drezna z 1440 roku
- In dulci jubilo,
- Nun singet und seid froh!
- Alle unsre Wonne
- Liegt in praesepio
- Sie leuchtet wie die Sonne
- Matris in gremio
- Alpha es et O.
- O Jesu parvule,
- Nach Dir ist mir so weh.
- Tröst mir mein Gemüte,
- O puer optime,
- Durch all Deine Güte,
- O princeps gloriae.
- Trahe me post te.
- O Patris charitas!
- O Nati lenitas!
- Wir wären all verloren,
- Per nostra crimina,
- So hat er uns erworben
- Coelorum gaudia.
- Quanta gratia!
- Ubi sunt gaudia?
- Nirgend mehr denn da,
- Wo die Engel singen
- Nova cantica,
- Und die Harfen klingen
- In regis curia.
- Eia, wär'n wir da!
- Mater et filia
- Ist Jungfrau Maria.
- Wir waren gar verdorben
- Per nostra crimina,
- Nun hat sie uns erworben
- Coelorum gaudia.
- Quanta gracia!
[edytuj] Tłumaczenie Pearsalla na język angielski
- In dulci jubilo,
- Let us our homage show!
- Our heart's joy reclineth
- In praesepio;
- And like a bright star shineth
- Matris in gremio.
- Alpha es et O!
[edytuj] Bibliografia