| Inari | |
| Państwo | |
| Powierzchnia | 1040 km² |
| Głębokość • średnia • maksymalna |
15 m 91,9 m |
| Objętość | 15,1 km³ |
| Wysokość lustra | 118 m n.p.m. |
| Rzeki wypływające | Paatsjoki |
| Miejscowości nadbrzeżne | Inari |
| Na mapach: | |
Inari (fin. Inarijärvi, lap. Anárjávri, inari Aanaarjävri, skolt Aanarjäu'rr, szw. Enare träsk[1]) - jezioro w Finlandii, 3. co do wielkości w tym kraju i 6. jezioro Europy[potrzebne źródło].
Położone w północnej części Laponii, na północ od koła podbiegunowego, na wysokości 117-119 m n.p.m. Zajmuje około 1040 km² powierzchni. Jezioro jest zamarznięte w okresie od listopada do czerwca. Ma bardzo bogatą linię brzegową wynoszącą około 3300 km długości. Na zachodnim krańcu jeziora położona jest miejscowość o tej samej nazwie.
Wody jeziora Inari odpływają w kierunku północnym przez Paatsjoki do fiordu Varanger (zatoka Morza Barentsa). Jedną z ponad 3 tys. wysp znajdujących się na jeziorze jest Ukko (w inari Äijih), od wieków stanowiąca święte miejsce dla Lapończyków. Na jej północnym krańcu znajdują się skalne groty.
Jezioro jest oligotroficzne, a jakość wody jest dobra. Nawet w zimie pod lodem poziom tlenu w wodzie jest bardzo wysoki (80% w hypolimnionie i ponad 90% w epilimnionie). Z powodu budowy elektrowni wodnej na Paatsjoki w 1934 roku, obecnie poziom wody w jeziorze jest o pół metra wyższy, niż pierwotnie[2].
W wodach jeziora żyją m.in. łososie, trocie wędrowne, palie alpejskie, palie jeziorowe, sieje wędrowne, sielawy, lipienie.