Ind

Ind
kadm ← ind → cyna
Ga ↑ In ↓ Tl 49 In
Wygląd
srebrzystobiały
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a.	ind, In, 49 (łac. indicum)
Grupa, okres, blok	13 (IIIA), 5, p
Stopień utlenienia	III
Właściwości metaliczne	metal
Właściwości tlenków	amfoteryczne
Masa atomowa	114,818 u
Stan skupienia	stały
Gęstość	7310 kg/m³ (β) 5769 kg/m³ (α)
Temperatura topnienia	156,6 °C
Temperatura wrzenia	2072 °C
Numer CAS	7440-74-6
PubChem	5359967
Właściwości atomowe Promień • atomowy • walencyjny • van der Waalsa 155 (obl. 156) pm 144 pm 193 pm Konfiguracja elektronowa [Kr]5s24d105p1 Zapełnienie powłok 2, 8, 18, 18, 3 (wizualizacja powłok) Elektroujemność • w skali Paulinga • w skali Allreda 1,78 1,49 Potencjały jonizacyjne I 558,3 kJ/mol II 1820,7 kJ/mol III 2704 kJ/mol
Właściwości fizyczne Ciepło parowania 231,5 kJ/mol Ciepło topnienia 3,263 kJ/mol Ciśnienie pary nasyconej 1,42×10−17 Pa (429 K) Konduktywność 1,16×107 S/m Ciepło właściwe 233 J/(kg·K) Przewodność cieplna 81,6 W/(m·K) Układ krystalograficzny tetragonalny Twardość • w skali Mohsa 1,2 Prędkość dźwięku 1215 m/s (293,15 K) Objętość molowa 15,76×10−6 m³/mol
Najbardziej stabilne izotopy izotop wyst. o.p.r. s.r. e.r. MeV p.r. 113In 4,3% stabilny izotop z 64 neutronami 114In {syn.} 71,9 dni β+ 114 Cd 114mIn {syn.} 49,5 dni w.e. i.t. 114 Cd 114 In 115In 95,7% 4,4×1014 lat β− 0,495 115 Sn
Niebezpieczeństwa MSDS Zewnętrzne dane MSDS Globalnie Zharmonizowany System Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów Zagrożenia według MSDS Uwaga Zwroty H H302, H312, H315, H319, H332, H335 Zwroty EUH brak zwrotów EUH Zwroty P P261, P280, P305+P351+P338 Europejska klasyfikacja substancji Zagrożenia według MSDS Szkodliwy (Xn) Zwroty R R20/21/22, R36/37/38 Zwroty S S26, S36 NFPA 704 0 2 0
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa)
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło ind w Wikisłowniku

Ind (In, łac. indicum = indygo) – pierwiastek chemiczny, metal z bloku p układu okresowego.

Został odkryty w 1863 r. przez Ferdinanda Reicha i Hieronymousa Theodora Richtera z Akademii Górniczej we Freibergu. Nazwa pochodzi od koloru indygo jego linii spektralnej (451,13 nm). W temperaturze pokojowej jest odporny na działanie powietrza. Dopiero w podwyższonej temperaturze tworzy tlenek. Nie reaguje z kwasami nieutleniającymi. Z kwasem siarkowym i azotowym reaguje na gorąco. Rozpuszcza się w roztworach zasad. W wyższych temperaturach reaguje z chlorowcami, siarką i azotem.

Występowanie i otrzymywanie

Zawartość indu w skorupie ziemskiej wynosi 0,049 ppm. W przyrodzie występuje w minerałach: rokezycie CuInS₂, indycie FeIn₂S₄ i gallindycie In(OH)₃. Często towarzyszy rudom cynku, żelaza, miedzi i cyny.

Metaliczny ind otrzymuje się przez redukcję tlenku indu wodorem lub metodą elektrolizy roztworu jego soli.

Zastosowania

Drut wykonany z indu

Ind stosuje się jako dodatek stopowy (np. do stali) podwyższających ich twardość i odporność na korozję. Wykorzystuje się go (w postaci drutu) przy produkcji termometrów oporowych i przyrządów optycznych. Wchodzi w skład metalicznych powłok antykorozyjnych. Niektóre stopy indu mają właściwości nadprzewodzące. W postaci tlenku indowo-cynowego jest wykorzystywany w wyświetlaczach ciekłokrystalicznych (LCD). Wytwarza się z niego stopy niskotopliwe (stop zawierający 24% indu i 76% galu). Tlenek indu stosuje się również przy wytwarzaniu powierzchni o własnościach elektroluminescencyjnych.