Indukcyjność wzajemna

Indukcyjność wzajemna, oznaczana jako M, jest to miara sprzężenia magnetycznego pomiędzy dwoma obwodami elektrycznymi wytwarzającymi wzajemnie przenikające się pola magnetyczne .

Dwa oddziałujące na siebie obwody, w których płyną prądy I₁ i I₂, wytwarzają strumienie magnetyczne przenikające powierzchnie objęte

• własnym obwodem (wywołując zjawisko samoindukcji),
• drugim obwodem (indukcja wzajemna): Φ₁₂ i Φ₂₁.

Indukcyjność wzajemną definiuje się dla sprzężonych magnetycznie obwodów określając:

• stosunek strumienia wytworzonego w pierwszym obwodzie i przenikającego płaszczyznę obwodu drugiego do prądu I₁ płynącego w pierwszym obwodzie
• stosunek strumienia wytworzonego w drugim obwodzie i przenikającego płaszczyznę obwodu pierwszego do prądu I₂ płynącego w drugim obwodzie

czyli

$M_{12}=\frac {\Phi_{12}}{I_{1}}, \; \; \; \; M_{21}=\frac {\Phi_{21}}{I_{2}}$

W środowisku izotropowym i jednorodnym magnetycznie prawdziwa jest zależność

$M_{12}=M_{21}\;$

Zobacz też

• indukcyjność
• samoindukcja
• indukcyjność rozproszenia