Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Inga Arfwidsson | ||
| Państwo |  Szwecja |
|
| Data i miejsce urodzenia | 26 kwietnia 1940 | |
| Gra | praworęczna | |
| Klub | Norrköpings Curlingklubb | |
| Drużyna | ||
| Skip | Inga Arfwidsson | |
| Trzecia | Ulrika Åkerberg-Palm | |
| Druga | Inger Berg | |
| Otwierająca | Maud Nordlander | |
| Występy | ||
| MŚ | 3 (1985, 1986, 1987) | |
| ME | 2 (1978, 1975) | |
| Dorobek medalowy | ||
| Mistrzostwa świata | ||
| Brąz |
Kelowna 1986 | |
| Mistrzostwa Europy | ||
| Złoto |
Aviemore 1978 | |
Inga Arfwidsson (ur. 26 kwietnia 1940[1]), szwedzka curlerka, mistrzyni Europy z 1978. Siostra Barbro i Rolfa.
Zespół z Norrköpings Curlingklubb z Ingą Arfwidsson na pozycji kapitana wywalczył mistrzostwo Szwecji w sezonie 1977/1978. Umożliwiło to wyjazd na Mistrzostwa Europy, niepokonane w fazie grupowej Szwedki bezpośrednio awansowały do finału. W finale pokonując 11:2 Szwajcarię (Heidi Neuenschwander)[2] obroniła tytuł mistrzowski dla Szwecji, zdobyty rok wcześniej przez Elisabeth Branäs.
W latach 1979-1985 mistrzostwa Szwecji wyłaniały reprezentację na mistrzostwa świata[3], w ostatnim roku obowiązywania tej zasady Arfwidsson ponownie wygrała turniej (grając jako skip na pozycji trzeciej). Na Mistrzostwach Świata 1985 ekipa z Norrköping awansowała do play-off, przegrywając tam jednak dwa mecze przeciwko drużynom Lindzy Moore z Kanady i Eriki Müller ze Szwajcarii zajęła 4. miejsce[4]. Będąc liderką szwedzkiej ligi curlingowej Elitserien damer w sezonie 1985/1986 Arfwidsson wystąpiła zarówno w Mistrzostwach Europy 1985 jak i Mistrzostwach Świata 1986. W rozgrywanym potrójnym systemem pucharowym turnieju kontynentalnym Szwedki uplasowały się na 5. miejscu. W mistrzostwach globu Szwecja po wygraniu 9:7 meczu barażowego z Norweżkami (Anne Jøtun Bakke) przegrała 7:8 półfinał przeciwko Kanadzie (Marilyn Bodogh-Darte). Ostatecznie zawodniczki wróciły z brązowymi medalami, które wywalczyły pokonując w małym finale Szkotki (Isobel Torrance Junior) 10:9[5]. Po roku ligę wygrała Elisabeth Högström, która zaproponowała Arfwidsson rolę rezerwowej na MŚ 1987. Inga nie zagrała w żadnym meczu, a Szwedki sklasyfikowane zostały na 6. miejscu.
Obecnie Arfwidsson startuje w rywalizacji seniorek, dotychczas najwyżej dotarła do krajowego finału w roku 2008. Lepsza okazała się być drużyna Ingrid Meldahl, która posiadała wówczas tytuł mistrzyń świata seniorek z 2007[6].
| Czwarta | Trzecia | Druga | Otwierająca | |
|---|---|---|---|---|
| 2009/2011 | Inga Arfwidsson | Ulrika Åkerberg-Palm | Inger Berg | Maud Nordlander |
| 2007/2008 | Maud Nordlander | Ewa Linderholm | Ulrika Åkerberg | |
| 1984/1986 | Maud Nordlander | Inga Arfwidsson | Ulrika Åkerberg | Barbro Arfwidsson |
| 1977/1979 | Inga Arfwidsson | Barbro Arfwidsson | Ingrid Appelquist | Gunvor Björhäll |
