Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Innuendo | ||
| Okładka | ||
| Album studyjny grupy Queen | ||
| Wydany | 4 lutego 1991 | |
| Gatunek | rock, rock progresywny, pop rock | |
| Długość | 53:41 | |
| Wytwórnia | Parlophone | |
| Oceny | ||
| Płyta po płycie | ||
| Innuendo (1991) |
||
| Single z albumu Innuendo | ||
|
||
Innuendo – wydany w 1991 album brytyjskiej grupy Queen.
Innuendo był pierwszym albumem Queen, który ukazał się (tylko w Ameryce) nakładem wytwórni Hollywood Records, będącej oddziałem Walt Disney Productions. Wytwórnia zapłaciła za prawa do amerykańskich płyt zespołu 10 milionów dolarów. Album dotarł na szczyty list przebojów, gdzie utrzymywał się przez dwa tygodnie. Recenzje reprezentowały dość szeroką gamę odczuć: od pełnych zachwytu (w magazynie "Q"), po określające album "skrzyżowaniem Led Zeppelin z Kennethem Williamsem".
Album powstawał od 1990 roku. Wokalista był już bardzo osłabiony trwającą od 1987 roku chorobą, dlatego też partie wokalne były nagrywane w kilku podejściach. Mimo to ich jakość nie ustępowała nagraniom z lat poprzednich. Jak stwierdził potem gitarzysta Brian May: "głos Freddiego był tu lepszy, niż kiedykolwiek wcześniej".
Album zdobył status platynowej płyty w Wielkiej Brytanii i złotej w USA[potrzebne źródło]. 8 lipca 2009 roku wydawnictwo uzyskało status platynowej płyty w Polsce[1].
W utworze tytułowym gościnnie wystąpił Steve Howe z zespołu Yes, grając na gitarze hiszpańskiej[2][3].
Utwór "All God's People" jako "Africa By Night" został napisany przez Freddiego Mercury'ego i Mike'a Morana na album Barcelona, ale nie został wtedy wydany[4].
Utwór "These Are The Days Of Our Lives" był promowany przez klip (wydany już po śmierci Mercury'ego), który był zarazem ostatnim występem z udziałem wokalisty Queen. Teledysk zarejestrowano 31 maja 1991.
Utwór "Delilah" Mercury napisał dla swej kotki o tym imieniu.
Podczas sesji Innuendo powstało kilka utworów, które nie znalazły się na albumie ani na żadnym innym oficjalnym wydawnictwie (m.in. "Self Made Man", "My Secret Fantasy" czy "Robbery")[5].
Na Innuendo znalazły się rysunki dziewiętnastowiecznego francuskiego artysty Grandville'a. Na pomysł wykorzystania jego prac wpadł perkusista – Roger Taylor. Zafascynowany tą twórczością, pokazał kolegom rysunek zatytułowany Żonglujący światami. Pozostali muzycy uznali, że jest ciekawy na tyle, że zlecili jego zaadaptowanie na potrzeby okładki współpracującemu z zespołem grafikowi Richardowi Grayowi. Ostatecznie zmieniona wersja żonglera znalazła się na froncie okładki Innuendo. Jednak zespół zdecydował się wykorzystać więcej prac Grandville'a. Jedna z nich znalazła się na rewersie płyty, inne pojawiły się na trzech singlach z tego okresu ("I'm Going Slightly Mad", "The Show Must Go On" i "Innuendo"). Co więcej, zespół zdecydował się także wykorzystać oparte na rysunkach animacje w teledysku "Innuendo". Kadry z klipu pojawiły się także w dodanym do specjalnej edycji albumu kalendarzu na rok 1991.
Oryginalne rysunki Grandville'a były ilustracjami czarno-białymi, głównym zadaniem Richarda Graya było zatem ich pokolorowanie, poza tym zmieniono różne drobne elementy. Pierwotnie wśród planet, którymi żongluje postać na rysunku, była też Gwiazda Legii Honorowej. W wersji Queen zamiast niej pojawił się banan. Prawdopodobnie jest to nawiązanie do tekstu utworu "I'm Going Slightly Mad", gdzie Mercury wyśpiewuje wers: I think I'm a banana tree. Z kiścią bananów na głowie pojawia się też w teledysku utworu.
|
||||||||||||||||||||||||||
