Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2012-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Instytut Propagandy Sztuki (IPS) – instytucja utworzona w 1930 r. z inicjatywy artystów i historyków sztuki, w celu propagowania nowoczesnej polskiej sztuki. Siedziba IPS, wybudowana i otwarta w 1931 r., mieściła się w Warszawie przy ul. Królewskiej.
Intytut, stanowił w momencie powołania, pewną opozycję wobec konserwatywnego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Profil IPS zmienił się nieco w drugiej połowie lat 30., kiedy obok działalności czysto wystawienniczej (organizacja tzw. Salonów IPS) zaczęto prowadzić również prace o charakterze naukowym, popularyzatorkim oraz dokumentacyjnym. Współzałożycielami i kolejnymi kierownikami IPSu byli Władysław Skoczylas (1930-1932 r.), Karol Stryjeński (1932 r.), Bohdan Pniewski (1934-1935 r.) i Juliusz Starzyński (1935-1939 r.). Współtwórcą IPSu był również popularyzator i krytyk sztuki Jerzy Warchałowski.
Instytut pełnił również jeszcze jedną funkcję w przedwojennej Warszawie - funkcję towarzyską. W jednym z pawilonów wystawienniczych IPS, z inicjatywy Stanisława Rzeckiego, utworzono kawiarnię, która stała się z czasem jedną z bardziej znanych i cenionych przez artystów malarzy oraz poetów kawiarni warszawskich.
Na tradycję naukową IPS, powołuje się obecny Instytut Sztuki PAN. Obiema tymi placówkami kierował w przeszłości J. Starzyński.
