Instytut Wojskowo-Techniczny

Instytut Wojskowo-Techniczny - instytut naukowo-badawczy Wojska Polskiego II RP.

Instytut utworzony został 14 marca 1919 w celu ujednolicenia uzbrojenia i sprzętu wojskowego dla armii. Szefem instytutu mianowany został gen. ppor. Wiktor Gawin-Niesiołowski, który podlegał I wiceministrowi Spraw Wojskowych.

Wewnętrzną strukturę instytutu tworzyły sekcje: Broni, Ekwipunku, Inżynierii, Maszynowo- Elektryczna, Ogólno-Fizyczna i Chemiczno-Techniczna. W sierpniu 1919 w skład instytutu włączona została Sekcja Elektrotechniczna, wyłaczona z Departamentu Techniczno-Komunikacyjnego.

Pod koniec 1919 organizacja Instytutu przedstawiała się następująco:

• I Sekcja Broni
• II Sekcja Ekwipunku
• III Sekcja Inżynierii
• IV Sekcja Maszynowo-Elektryczna
• V Sekcja Ogólno-Fizykalna
• VI Sekcja Chemiczno-Technologiczna
• Artyleryjska Komisja Doświadczalna

W lutym 1920 instytut podporządkowany został bezpośrednio Ministrowi Spraw Wojskowych. W październiku 1921 instytut został zlikwidowany.

Bibliografia

• Regina Czarnecka, Organizacja Ministerstwa Spraw Wojskowych (MSWojsk.) w latach 1918-1921, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 27 z 2005.

Zobacz też

• Wojskowy Instytut Techniczny Uzbrojenia