Instytut badawczy

Instytut badawczy – w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych jest to państwowa jednostka organizacyjna, wyodrębniona pod względem prawnym, organizacyjnym i ekonomiczno-finansowym, która prowadzi badania naukowe i prace rozwojowe ukierunkowane na ich wdrożenie i zastosowanie w praktyce.

Od 1 października 2010 roku jednostki badawczo-rozwojowe działające na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych, które uzyskały kategorię 1, 2, 3, 4 lub 5 na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki, stają się instytutami badawczymi w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych.

Instytuty badawcze powstały z przekształcenia jednostek badawczo-rozwojowych, jednak różni je od nich między innymi przez:

• zwiększoną efektywność działalności badawczej i wdrożeniowej jednostek badawczych poprzez wprowadzenie raz na 4 lata kompleksowej oceny działalności naukowej i badawczo-rozwojowej
• ochrona własności intelektualnej oraz praw autorskich
• wzmocnienie nadzoru nad działalnością instytutu badawczego poprzez system audytów co 3 lata oceniających całokształt działalności
• możliwość współpracy naukowo-gospodarczej instytutów badawczych w ramach centrów naukowo-przemysłowych będących inną formą jednostki naukowej.

Zobacz też

• Spis jednostek badawczo-rozwojowych w Polsce, Państwowy Instytut Badawczy, jednostka naukowa

Linki zewnętrzne

• Odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące nowej ustawy o instytutach badawczych. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. [dostęp 2011-09-30].