International Bittering Units - międzynarodowe jednostki goryczy ustalone przez European Brewery Convention.[1] Wyznaczane są przy pomocy chromatografii cieczowej HPLC i określane skrótem IBU. Jednostki IBU oznaczają stopień nachmielenia/goryczy w piwie. 1 IBU odpowiada zawartości 1 miligrama izo-alfa kwasów pochodzących z chmielu w 1 litrze piwa.[2]
Sensoryczne wrażenie goryczy w piwie zależy głównie od poziomu IBU oraz ekstraktu brzeczki podstawowej. Ta sama ilość IBU w piwie lekkim daje wrażenie większej goryczy niż w piwie o większej zawartości ekstraktu. Poziom substancji goryczkowych chmielu można szacunkowo przedstawić poprzez stosunek IBU do ekstraktu wyrażanego w procentach, stopniach Ballinga lub Plato:[3]
IBU : % e.w. /°Blg /°Plato = 1 - goryczka jest niemal niewyczuwalna lub wyczuwalna w niewielkim stopniu np. piwa pszeniczne
IBU : % e.w. /°Blg /°Plato = 2 - goryczka na poziomie średnim zrównoważona zawartością słodu np. piwa marcowe
IBU : % e.w. /°Blg /°Plato = 3 - goryczka na poziomie wysokim np. np. pilzner
IBU : % e.w. /°Blg /°Plato = 4 - goryczka na poziomie bardzo wysokim np. porter
Jednym z elementów różnicujących poszczególne gatunki oraz style piw jest poziom ich goryczy. Poniższa tabela przedstawia stopień goryczy w niektórych piwnych gatunkach i stylach na podstawie Beer Judge Certification Program Style Committee[4] oraz opisu kategorii międzynarodowego konkursu European Beer Star.
| Gatunek piwa | Stopień IBU |
|---|---|
| Pszeniczne | 8 - 20 |
| Jasny lager | 16 - 25 |
| Ciemny lager | 18 - 28 |
| Marcowe | 18 - 28 |
| Mocny lager | 18 - 30 |
| Koźlak | 20 - 40 |
| Pilzner | 25 - 50 |
| Porter bałtycki | 20 - 40+ |
| Stout | 30 - 45+ |
| Pale Ale | 40 - 60+ |