Internet w Korei Północnej – Korea Północna jest niemal w całkowitej izolacji od reszty świata pod względem dostępu do światowego internetu, mimo tego na terenie kraju istnieje publiczna sieć telefoniczna, która nie oferuje dostępu do łącz szerokopasmowych. Jedyny dostęp do internetu ogranicza się poprzez użycie modemu satelitarnego BGAN[1], oferującego prędkość pobierania oraz wysyłania danych na poziomie 350–500 kbit/s, średni czas odpowiedzi sięga 1-1,5 s,a cena za 1 MB wynosi około 7,50 USD. Przemycenie na teren kraju takiego modemu może się okazać niezwykle trudne.
Tylko kilka osób z elity rządowej posiada dostęp do globalnego internetu za pośrednictwem tajnego łącza z Chinami[3]. Kim Dzong II sam przyznał, że uwielbiał "surfować po internecie"; w 2002 wspomniał, że spędzał wiele czasu na przeglądaniu południowokoreańskich stron internetowych[2].
Korea Północna posiada własną sieć intranet Kwangmyong, która została uruchomiona w 2000 roku i oferuje dostęp do osobistych kont pocztowych, wyszukiwarki, forów społecznościowych. Tylko niewielka grupa ludzi ma dostęp do globalnego internetu, reszta zmuszona jest do korzystania z Kwangmyong.
Istnieje północnokoreański system operacyjny, oparty na jądrze Linuksa, pod nazwą Czerwona Gwiazda OS (ang. North Korea's Red Star OS)[4][5].
Istnieje około 30 stron internetowych, na przykład http://www.uriminzokkiri.com, prowadzonych przez rząd KRLD[6].