Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2009-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. Adnotacja: Niektóre ze sformułowań wydają się być "lekko" absurdalne i nie merytoryczne! Chociażby falsyfikowalność introspekcji. W przypadku braku reakcji artykuł zostanie przebudowany a treść widniejąca aktualnie - skasowana. Dlaczego nie od razu? Może jednak autor (autorzy) tych sformułowań zechcieliby rozwinąć swoją myśl. . |
Introspekcja – (z łac. - introspectio – wglądanie do wnętrza) – w psychologii, analiza własnych stanów psychicznych, myśli i przemyśleń.
Podejście to jest stosowane w kognitywistyce symbolicznej w badaniach samo-świadomości, a także w modelowaniu rozumowania/funkcji myślowych nie obserwowalnych fizycznie.
Behawioryści, jednakże odrzucają tę metodę, skupiając się tylko na obserwacji i opisie zachowań zewnętrznych.
Ogólnie, introspekcja jako metoda naukowa jest falsyfikowalna poprzez:
- budowanie/dochodzenie do konsensusu pomiędzy badaczami
- weryfikacje modelu introspekcyjnego porównując zachowania podmiotu z rezultatem procesu rozumowania otrzymanego z modelu symbolicznego.
W odróżnieniu od metod badania kogniwistyki sub-symbolicznej, metoda introspekcyjna rozwija modele funkcjonalne, a nie modele procesów w mózgu, które te myśli realizują.
W psychologii stosowanej/klinicznej, uczenie czy wzmacnianie zdolności introspekcyjnych jest istotnym elementem leczenia pacjenta.
Introspekcję stosują pisarze w powieściach psychologicznych, jest obecna w literaturze powstałej z inspiracji psychoanalizą.
Introspekcja ujawniana była często w XIX-wiecznych dziennikach literackich, w tzw. przez Alaina Girarda - "dziennikach pierwszej generacji", czyli nie przeznaczonych pierwotnie do druku.
