Inwentyka – gałąź wiedzy zajmująca się procesami twórczymi (łac. inventio – dar wynalazczy).
Spis treści |
Dążenie do znalezienia metody twórczego myślenia towarzyszyło człowiekowi od setek lat. Przy czym cały ten czas można podzielić na dwa okresy.
Pierwszy okres to dążenie do znalezienie uniwersalnej metody twórczego rozwiązywania problemu. Przedstawiciele to :
Sokrates ( 469 – 399 p.n.e.) - proponował jako metodę dialog mistrz – uczeń lub auto dialog.
Raimundus Lullus (1235 – 1315) - średniowieczny scholastyk, poszukiwał uniwersalnej metody służącej do rozwiązania wszelkich problemów. Jego wkład w współczesną naukę to idea rozpatrywania wszystkich możliwości.
Rene Descartes (1596 – 1650) – francuski matematyk i filozof, w swoich pracach skupiał się na procedurze rozwiązywania zadań i ustaleniu porządku podczas rozwiązywania. Jego idee wywarły wpływ na matematykę i logikę.
Gottfried Wilhelm Leibnitz (1646 – 1716) – poszukiwał uniwersalnej metody, jemu podobnie jak poprzednikom ta sztuka się nie udała.
Wszystkich wymienionych myślicieli, badaczy,naukowców łączyło przyjęcie atomistycznego charakteru natury świata i myślenia oraz możliwość sprowadzenia myślenia do niezawodnych reguł formalnych.
Drugi okres rozpoczął się gdy zdano sobie sprawę że poszukiwanie jednego uniwersalnego rozwiązanie jest bez celowe. Wtedy to zapoczątkował się nurt badań heurystycznych. Przedstawicie to :
Bernard Bolanzo (1781-1848) czeski matematyk i logik, sformułował podstawy „sztuki odkrywania” gdzie opisywał reguły i metody badań jakimi posługują się wszyscy rozsądni ludzi, czy to świadomie czy nie.
George Polya ( przełom XIX i XX wieku) – matematyk i metodolog, twierdził że najbardziej charakterystyczna cechą aktywności człowieka jest zdolność do rozwiązywania zadań, co jest specyficzną cechą intelektu.