Ion Iliescu

	Ion Iliescu
Data i miejsce urodzenia	3 marca 1930; Olteniţa
	Tymczasowy Prezydent Rumunii
Okres urzędowania	od 26 grudnia 1989; do 20 maja 1990
Poprzednik	Nicolae Ceausescu
Następca	Ion Iliescu - jako urzędujący Prezydent
	Prezydent Rumunii
Okres urzędowania	od 20 maja 1990; do 29 listopada 1996
Poprzednik	Ion Iliescu - jako Tymczasowy Prezydent
Następca	Emil Constantinescu
	Prezydent Rumunii
Okres urzędowania	od 20 grudnia 2000; do 20 grudnia 2004
Poprzednik	Emil Constantinescu
Następca	Traian Băsescu
	Odznaczenia
	Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ion Iliescu (wym. [iˈon iliˈesku]; ur. 3 marca 1930 w Olteniţa) - rumuński polityk, prezydent Rumunii w latach 1989-1996 i 2000-2004.

[edytuj] Biografia

Jest z wykształcenia inżynierem elektrykiem, absolwentem Instytutu Politechnicznego w Bukareszcie. Studiował także na Uniwersytecie w Moskwie. Działał w komunistycznej młodzieżówce rumuńskiej (kontynuując tradycje rodzinne), był sekretarzem Komitetu Centralnego Unii Młodzieży Komunistycznej, a także członkiem Komitetu Centralnego Rumuńskiej Partii Komunistycznej (1965). W 1967 objął funkcję ministra ds. młodzieży, ale popadł niebawem w niełaskę Nicolae Ceausescu i został przesunięty na lokalne stanowiska partyjne (sekretarz w Timisoarze i Jassach). Od 1984 był dyrektorem Wydawnictwa Technicznego w Bukareszcie.

Ion Iliescu z Nicolae Ceausescu na rodzinnym pikniku w 1976, podczas pełnienia funkcji sekretarza RPK w Jassach

Ion Iliescu w telewizji podczas rumuńskiej rewolucji

Jako przedstawiciel opozycji przeciw Ceausescu stanął na czele Frontu Ocalenia Narodowego i objął w grudniu 1989 tymczasowo stanowisko prezydenta Rumunii. Umocnił pozycję po wyborach powszechnych w 1990 i 1992, przegrał wybory w 1996 z demokratą Emilem Constantinescu. Przeprowadził transformację byłej partii komunistycznej w Rumuńską Partię Socjaldemokratyczną. W 2000 ponownie wygrał wybory prezydenckie, pokonując w drugiej turze nacjonalistę Corneliu Vadima Tudora. Zgodnie z konstytucją druga kadencja była zarazem ostatnią; w grudniu 2004 następcą Iliescu wybrano Traiana Basescu.

W historii Rumunii zapisał się negatywnie posyłając 13 czerwca 1990 uzbrojonych w kije i łomy górników przeciwko studentom, którzy protestowali na placu uniwersyteckim w Bukareszcie w obronie demokracji, domagając się przeprowadzenia dekomunizacji (zob. Mineriada). 9 sierpnia 2007 prokuratura postawiła mu w związku z tą akcją zarzuty. Iliescu pogrążyły zeznania dawnego współpracownika, szefa MSW w 1990 roku gen. Mihaia Chitaca, który zeznał, że zlecając pacyfikację wykonywał polecenia przyszłego prezydenta.

Jednym z ostatnich posunięć Iliescu przed ustąpieniem była amnestia dla skazanego w 1999 przywódcy związku zawodowego górników Mirona Cozmy. Decyzję tę cofnął natychmiast nowy prezydent Traian Basescu, lider Partii Demokratycznej.

[edytuj] Odznaczenia (lista niepełna)

Krzyż Wielki Orderu Witolda Wielkiego – 2001, Litwa^[2]
Order Orła Białego – 2003, Polska^[3]
Krzyż Wielki Orderu Zasługi RP – 2004, Polska^[4]
Order Podwójnego Białego Krzyża I Klasy – 2002, Słowacja^[5]
Cavaliere di Gran Croce Decorato di Gran Cordone Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – 2003, Włochy^[6]
Order Słonia – 2004, Dania

Przypisy

↑ 22 grudnia 1989 w dniu obalenia Nicolae Ceausescu władzę w Rumunii objął Front Ocalenia Narodowego (FSN) którego nieformalnym liderem został Ion Iliescu (ogłosił w rumuńskiej telewizji obalenie N.Ceausescu i przejęcie władzy przez Front). 26 grudnia 1989 został ogłoszony przewodniczącym FSN z funkcja prezydenta Rumunii, a od 13 lutego - przewodniczącym Tymczasowej Rady Jedności Narodowej którą to funkcję pełnił do 20 maja 1990 kiedy objął urząd prezydenta Rumunii Źródło: http://www.rulers.org/rulqr.html
↑ Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). prezidente.lt. [dostęp 23 grudnia 2011].
↑ M.P. z 2004 r. Nr 5, poz. 92
↑ M.P. z 2005 r. Nr 14, poz. 248
↑ Rad bieleho dvojkríža, I. trieda (słow.). schuster.prezident.sk. [dostęp 23 grudnia 2011].
↑ Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana, Decorato di Gran Cordone (wł.). quirinale.it. [dostęp 23 grudnia 2011].

[0] 22 grudnia 1989 w dniu obalenia Nicolae Ceausescu władzę w Rumunii objął Front Ocalenia Narodowego (FSN) którego nieformalnym liderem został Ion Iliescu (ogłosił w rumuńskiej telewizji obalenie N.Ceausescu i przejęcie władzy przez Front). 26 grudnia 1989 został ogłoszony przewodniczącym FSN z funkcja prezydenta Rumunii, a od 13 lutego - przewodniczącym Tymczasowej Rady Jedności Narodowej którą to funkcję pełnił do 20 maja 1990 kiedy objął urząd prezydenta Rumunii Źródło: http://www.rulers.org/rulqr.html

[1] Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). prezidente.lt. [dostęp 23 grudnia 2011].

[2] M.P. z 2004 r. Nr 5, poz. 92

[3] M.P. z 2005 r. Nr 14, poz. 248

[4] Rad bieleho dvojkríža, I. trieda (słow.). schuster.prezident.sk. [dostęp 23 grudnia 2011].

[5] Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana, Decorato di Gran Cordone (wł.). quirinale.it. [dostęp 23 grudnia 2011].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

Ion Iliescu

[edytuj] Biografia

[edytuj] Odznaczenia (lista niepełna)

Przypisy

Osobiste

Przestrzenie nazw

Warianty

Widok

Działania

Szukaj

Nawigacja

Dla czytelników

Dla wikipedystów

Narzędzia

Drukuj lub eksportuj

W innych językach

Ion Iliescu

Data i miejsce urodzenia	3 marca 1930 Olteniţa
Tymczasowy Prezydent Rumunii
Okres urzędowania	od 26 grudnia 1989^[1] do 20 maja 1990
Poprzednik	Nicolae Ceausescu
Następca	Ion Iliescu - jako urzędujący Prezydent
Prezydent Rumunii
Okres urzędowania	od 20 maja 1990 do 29 listopada 1996
Poprzednik	Ion Iliescu - jako Tymczasowy Prezydent
Następca	Emil Constantinescu
Prezydent Rumunii
Okres urzędowania	od 20 grudnia 2000 do 20 grudnia 2004
Poprzednik	Emil Constantinescu
Następca	Traian Băsescu
Odznaczenia

Galeria zdjęć w Wikimedia Commons