iptables

iptables
Filtr pakietów
Producent	Netfilter Core Team
System operacyjny	Linux
Pierwsze wydanie	1998
Aktualna wersja stabilna	1.4.12.1 (2011-09-01)
Licencja	GNU General Public License
Książki w Wikibooks
www.netfilter.org

iptables to program sterujący filtrem pakietów (głównie używanym jako zapora sieciowa bądź NAT) opracowany dla systemu operacyjnego Linux. Autor Rusty Russell napisał pierwszą wersję w 1998 roku w języku C. Program może być używany jako filtr pakietów, bądź tzw. stanowa zapora dla systemów Linux z jądrem począwszy od serii 2.4.x, kontrolujący połączenia wchodzące i wychodzące do sieci komputerowej lub stacji roboczej. Wymaga jądra skompilowanego z modułem ip_tables.

Iptables wymaga uprawnień roota do uruchomienia. W większości dystrybucji Linuksowych iptables jest instalowane w katalogu /usr/sbin/iptables, jednakże w niektórych z nich można go znaleźć w /sbin/iptables.

Zasady działania

Iptables umożliwia administratorowi systemu definiowanie tabel zawierających łańcuchy reguł stosowanych dla pakietów. Każda z tabel służy do przetwarzania pakietów różnego rodzaju i zawiera kilka łańcuchów:

• filter – domyślna tabela
  • INPUT – pakiety przeznaczone dla lokalnego komputera
  • FORWARD – pakiety routowane przez lokalny komputer
  • OUTPUT – pakiety wygenerowane przez lokalny komputer
• nat – pakiety nawiązujące nowe połączenia
  • PREROUTING – dla zmian w pakietach zanim zostaną routowane
  • OUTPUT – dla zmian w lokalnie wygenerowanych pakietach zanim zostaną routowane
  • POSTROUTING – dla zmian w pakietach tuż przed ich wysłaniem
• mangle – dla wyspecjalizowanych zmian w pakietach
  • PREROUTING – dla zmian w pakietach przychodzących zanim zostaną routowane
  • OUTPUT – dla zmian w lokalnie wygenerowanych pakietach, przed ich routowaniem
  • INPUT – dla zmian w pakietach zmierzających do lokalnego komputera
  • FORWARD – dla zmian w pakietach routowanych przez lokalny komputer
  • POSTROUTING – dla zmian w pakietach po routingu, tuż przed ich wysłaniem
• raw – do tej tabeli pakiety trafiają najpierw - ma ona najwyższy priorytet
  • PREROUTING – pakiety przychodzące przez jakikolwiek interfejs sieciowy
  • OUTPUT – pakiety generowane przez lokalne procesy

Każdy z tych predefiniowanych łańcuchów posiada sposób postępowania względem pakietów, które do niego trafiają, np. DROP (odrzucenie pakietu). Administrator może w razie potrzeby tworzyć swoje własne łańcuchy. Reguły pozwalają na podjęcie określonych działań z uwzględnieniem rodzaju i przeznaczenia pakietu, np. port, host, wykorzystany protokół, czas życia (TTL) itp.

Gdy pakiet trafia do łańcucha wędruje przez znajdujące się w nim reguły dopóki nie trafi na taką, która skierowuje go do określonego celu. Niektóre z nich to ACCEPT (zaakceptowanie pakietu), DROP (odrzucenie) i REJECT (odrzucenie z powiadomieniem nadawcy).

Przykład

Po wpisaniu poniższych komend komputer będzie akceptował wyłącznie połączenia skierowane na porty HTTP i SSH:

 # iptables -P FORWARD DROP
 # iptables -P INPUT DROP
 # iptables -A INPUT --protocol tcp --destination-port 22 -j ACCEPT
 # iptables -A INPUT --protocol tcp --destination-port 80 -j ACCEPT

Nakładki

Interfejs graficzny

• fwbuilder - rozbudowane narzędzie pozwalające na konfigurację różnych firewalli, w tym iptables
• Firestarter - interfejs graficzny dla iptables

Interfejs tekstowy

• ipmenu - tekstowy interfejs użytkownika umożliwający konfigurację iptables

Zobacz też

• przekierowanie portów
• czas życia pakietu
• Netfilter
• ebtables – odpowiednik iptables dla mostu.

Linki zewnętrzne

• Strona domowa projektu
• Podstawy konfiguracji iptables