Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Irena Degutienė | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 1 czerwca 1949 Szawle |
| Minister pracy i opieki socjalnej Litwy | |
| Przynależność polityczna | TS |
| Okres urzędowania | od 4 grudnia 1996 do 30 października 2000 |
| Poprzednik | Mindaugas Mikaila |
| Następca | Vilija Blinkevičiūtė |
| Premier Litwy (p.o.) | |
| Przynależność polityczna | TS |
| Okres urzędowania | od 4 maja 1999 do 15 czerwca 1999 |
| Poprzednik | Gediminas Vagnorius |
| Następca | Rolandas Paksas |
| Premier Litwy (p.o.) | |
| Przynależność polityczna | TS |
| Okres urzędowania | od 27 października 1999 do 3 listopada 1999 |
| Poprzednik | Rolandas Paksas |
| Następca | Andrius Kubilius |
| Przewodniczący Sejmu | |
| Przynależność polityczna | TS |
| Okres urzędowania | od 17 września 2009 |
| Poprzednik | Arūnas Valinskas |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Irena Degutienė (ur. 1 czerwca 1949 w Szawlach) – litewska polityk, lekarz, minister pracy i opieki socjalnej w latach 1996–2000, w 1999 dwukrotnie pełniąca obowiązki premiera, obecnie przewodnicząca Sejmu.
W 1974 ukończyła studia na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Wileńskiego.
W latach 1974–1976 pracowała jako lekarz terapeuta w Kombinacie Bawełnianym w Olicie. Od 1976 zatrudniona w Wileńskim Szpitalu Klinicznym Czerwonego Krzyża na stanowiskach: anestezjologa, kierownika oddziału gastroenterologii, zastępcy lekarza naczelnego i lekarza naczelnego. W latach 1994–1996 pełniła funkcję sekretarza Ministerstwa Zdrowia.
Od 1994 należy do Związku Ojczyzny, w którym pełni funkcję wiceprzewodniczącej.
W 1996, 2000 i 2004 była wybierana do Sejmu kolejnych kadencji. Zasiada we frakcji Związku Ojczyzny, a od 26 stycznia 2005 jest jej przewodniczącą. W latach 2000–2004 pełniła funkcję wiceprzewodniczącej sejmowej Komisji Pracy i Spraw Socjalnych.
4 grudnia 1996 otrzymała nominację na stanowisko ministra pracy i opieki socjalnej w rządzie Gediminasa Vagnoriusa. Urząd sprawowała do 30 października 2000. Od 4 maja do 15 czerwca (po rezygnacji Vagnoriusa), a następnie od 27 października do 3 listopada 1999 (po rezygnacji Rolandasa Paksasa) pełniła obowiązki premiera.
W wyborach parlamentarnych w 2008 po raz czwarty uzyskała mandat poselski z okręgu jednomandatowego[1]. 20 listopada 2008 objęła funkcję pierwszego wiceprzewodniczącego Sejmu. W wyniku odwołania 15 września 2009 przewodniczącego Sejmu Arūnasa Valinskasa przejęła wykonywanie jego obowiązków[2]. Dwa dni później została wybrana na przewodniczącą parlamentu jako pierwsza kobieta w historii Litwy[3].
