Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Irena Jarocka | |
.jpg&filetimestamp=20100626220434) Irena Jarocka w 2010 roku w Poznaniu |
|
| Data i miejsce urodzenia | 18 sierpnia 1946 Srebrna Góra |
| Pochodzenie |  Polska |
| Data i miejsce śmierci | 21 stycznia 2012 Warszawa |
| Instrument | wokal |
| Gatunek | muzyka rozrywkowa, pop, ballada |
| Zawód | piosenkarka |
| Aktywność | 1968-2012 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Strona internetowa | |
Irena Jarocka (ur. 18 sierpnia 1946 w Srebrnej Górze, zm. 21 stycznia 2012 w Warszawie[1][2]) – polska piosenkarka.
Spis treści |
Ukończyła V Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Gdańsku-Oliwie przy ulicy Polanki 130 oraz studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku na wydziale wychowania muzycznego; w tym śpiew u profesor Haliny Mickiewiczówny. Następnie ukończyła Wydział Biologii Studium Nauczycielskiego także w Gdańsku.
Uczestniczyła w konkursach dla piosenkarzy amatorów, współpracowała z Zespołem Estradowym Marynarki Wojennej Flotylla. Debiutowała w wieku 20 lat w Klubie "Rudy Kot" w Gdańsku, w tym też roku pierwszy raz wystąpiła na KFPP w Opolu. Wielokrotnie występowała także na MFP w Sopocie.
W latach 1969–1973 przebywała na stypendium w Paryżu. Doskonaliła tam swoje umiejętności wokalne i sceniczne m.in. w Petit Conservatoire de la Chanson przy paryskiej Olympii. Nagrywała tam płyty dla wytwórni Philips i koncertowała u boku takich gwiazd jak: Charles Aznavour, Mireille Mathieu, Michel Sardou czy Enrico Macias.
W Polsce współpracowała m.in. z zespołami Polanie, Czerwone Gitary i Budka Suflera. Koncertowała w kraju i za granicą, w RFN, NRD, Czechosłowacji, Bułgarii, Szwajcarii, we Włoszech, Portugalii, Luksemburgu, Australii, we Francji oraz w ośrodkach polonijnych USA i Kanady.
Po wydaniu w kraju pięciu albumów studyjnych, jednego świątecznego i jednego koncertowego, postanowiła w 1990 wyjechać na stałe do Stanów Zjednoczonych[2]. W tym okresie nagrała jednak kolejne trzy płyty: z francuskimi szlagierami w 1992, z premierowymi piosenkami w 2001 oraz świąteczną w 2004. W roku 2003 była gwiazdą festiwalu w Syracuse[3]. W roku 2007 powróciła do Polski. W listopadzie tego samego roku opublikowała autobiografię (wywiad-rzekę), zatytułowaną Motylem jestem, czyli piosenka o mnie samej.
W 2008 nagrała ostatnią płytę z premierowymi piosenkami, Małe rzeczy, z tytułowym przebojem na czele. W 2010 wspólnie z Michaelem Boltonem nagrała swój ostatni przebój "Break Free". W tym samym roku nagrała jeszcze nowy świąteczny album.
Zmarła po ciężkiej chorobie (złośliwy nowotwór mózgu[4]) w jednym z warszawskich szpitali. Pogrzeb Ireny Jarockiej odbył się 27 stycznia 2012 w Kościele św. Karola Boromeusza na Powązkach. Pochowana została w katakumbach na warszawskich Powązkach[5]
Pierwszym mężem artystki był Marian Zacharewicz, z którym jednak rozwiodła się po 6 latach. W Leningradzie poznała Michała Sobolewskiego, który został jej drugim mężem. W roku 1982 przyszła na świat ich córka Monika[6].
W 1976 wystąpiła u boku Andrzeja Kopiczyńskiego w filmie Motylem jestem, czyli romans 40-latka. Była to kinowa ekranizacja losów inż. Stefana Karwowskiego z serialu telewizyjnego Czterdziestolatek, do scenariusza Jerzego Gruzy (który był także reżyserem) i Krzysztofa Teodora Toeplitza. Piosenkarka zaśpiewała do filmu kilka piosenek takich jak: "Motylem jestem" czy "Po prostu człowiek". Zagrała również w Teatrze Polskim w Waszyngtonie w sztuce „Piękny Widok” Sławomira Mrożka[7].
Zarejestrowano wiele recitali i programów z udziałem piosenkarki w Ośrodkach TVP Gdańska, Łodzi, Poznania, Wrocławia, Katowic i Warszawy, takich jak: Irena Jarocka zaprasza, Irena Jarocka i jej goście, Spotkanie z gwiazdą (z udziałem Michaela Delpecha), Mężczyzna na niepogodę (z Romanem Franklem), Największe przeboje Ireny Jarockiej, Zwariowany dzień, Bo wszystko jest piosenką francuską i innych. Występowała w programie TVP 3 Muzyka łączy pokolenia.
Piosenkarka włączyła się w działalność organizacji Echo International, czego efektem były dwie konferencje w Gdyni promujące zdrowie kobiety.
Irena Jarocka była bardzo aktywna publicznie i medialnie także w USA, gdzie występowała w 2006 roku w specjalnym programie Ewy Drzyzgi Amerykańskie Rozmowy w toku, którego tematem byli znani Polacy próbujący ułożyć sobie życie za oceanem.
Źródło[8]
16 listopada 1998 w serii płytowej Złota Kolekcja ukazała się płyta Odpływają Kawiarenki z największymi przebojami Ireny Jarockiej, w której skład weszły 23 piosenki (m.in. Gondolierzy Znad Wisły, Wymyśliłam Cię).
W październiku 2001 roku ukazała się jej płyta Mój wielki sen. Różnorodny stylowo krążek zawiera ballady i przeboje w nowej aranżacji twórców najmłodszego pokolenia.
