| Irena Laskowska | |
| Data i miejsce urodzenia | 15 marca 1925 Kraków, Polska |
| Zawód | aktorka |
| Lata aktywności | 1945–2003 |
| Odznaczenia | |
Irena Laskowska (ur. 15 marca 1925 w Krakowie) – polska aktorka teatralna i filmowa.
Siostra operatora Jana Laskowskiego i kierownika produkcji Jerzego Laskowskiego.
Spis treści |
W 1945, czyli dwa lata przed ukończeniem studiów na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Łodzi, zadebiutowała na deskach teatralnych. Na początku była związana z łódzkim Teatrem Wojska Polskiego (1947–1949), a od 1949 występowała w teatrach warszawskich: Narodowym (1949–1953), Domu Wojska Polskiego (1953–1957), Dramatycznym (1957–1959), Polskim (1959–1963), Klasycznym (1963–1972) i Rozmaitości (1972–1989).
W filmie po raz pierwszy zagrała w 1948 w epizodycznej roli w Stalowych sercach. Popularność i uznanie krytyki przyniosła jej kolejna – pierwsza główna – w Ostatnim dniu lata Tadeusza Konwickiego. Stworzyła portret dojrzałej, nieufnej i samotnej kobiety, w której zakochuje się młodszy od niej mężczyzna (Jan Machulski). U Konwickiego wystąpiła jeszcze w Salcie, gdzie wcieliła się w postać prowincjonalnej wróżki.
Później grała drugoplanowe i epizodyczne role o różnorodnym charakterze w filmach m.in. Andrzeja Wajdy (Wszystko na sprzedaż, Polowanie na muchy, Człowiek z marmuru), produkcjach dla młodzieży oraz w komediach i serialach. W 2003 po piętnastoletniej przerwie powróciła na duży ekran w roli pobożnej pani Amelii w Pornografii Jana Jakuba Kolskiego.