Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Irena Lipowicz | |
| Data i miejsce urodzenia | 9 czerwca 1953 Gliwice |
| Rzecznik Praw Obywatelskich | |
| Okres urzędowania | od 21 lipca 2010 |
| Poprzednik | Janusz Kochanowski |
| Ambasador RP w Austrii | |
| Okres urzędowania | od 3 maja 2000 do 26 maja 2004 |
| Poprzednik | Jan Barcz |
| Następca | Marek Jędrys |
| Posłanka III kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Unia Wolności |
| Okres urzędowania | od 20 października 1997 do 17 lutego 2000 |
Irena Ewa Lipowicz (ur. 9 czerwca 1953 w Gliwicach) – polska prawniczka i dyplomata, profesor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, posłanka na Sejm I, II i III kadencji, w latach 2000–2004 ambasador RP w Austrii, od 2010 Rzecznik Praw Obywatelskich.
W 1976 ukończyła z wyróżnieniem studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego, na którym podjęła pracę w charakterze asystenta, a następnie adiunkta. W 1981 uzyskała stopień doktora nauk prawnych, zaś w 1992 doktora habilitowanego. W 1980 wstąpiła do NSZZ "Solidarność, brała też udział w założeniu Związku Górnośląskiego. Była współpracownikiem Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[1].
Pracowała następnie m.in. w Krajowej Szkole Administracji Publicznej. W 1998 została profesorem Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, na którym objęła kierownictwo Katedry Prawa Administracyjnego. Opublikowała ponad 50 prac naukowych, prowadziła wykłady na uniwersytetach w Kolonii, Atenach, Grazu, Dreźnie i Tybindze. W 2009 otrzymała tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Osnabrück[2].
W latach 1991–2000 sprawowała mandat posła I, II oraz III kadencji, wybieranego w Katowicach (była bezpartyjnym kandydatem z ramienia Unii Demokratycznej i Unii Wolności).
W trakcie zasiadania w parlamencie, kilkakrotnie wymieniano ją w rankingach tygodnika "Polityka" wśród najlepszych posłów. W Sejmie III kadencji przewodniczyła Komisji Samorządu Terytorialnego. Uczestniczyła w pracach nad reformą administracyjną w 1999, na mocy której m.in. przywrócono powiaty i ustanowiono samorząd wojewódzki. Mandat poselski złożyła w 2000, gdy objęła funkcję nadzwyczajnego i pełnomocnego ambasadora RP w Republice Austrii. W listopadzie 2004 została mianowana na przedstawiciela MSZ do spraw stosunków polsko-niemieckich. Z resortu odeszła w maju 2006 razem ze Stefanem Mellerem (po wejściu do rządu Andrzeja Leppera).
W 2006 została rekomendowana przez posłów Platformy Obywatelskiej do Trybunału Konstytucyjnego, jednak jej kandydatura nie uzyskała wystarczającej większości. W tym samym roku powołano ją do Kolegium NIK. W 2007 weszła w skład rady programowej reaktywowanego przez Stefana Bratkowskiego Konwersatorium Doświadczenie i Przyszłość.
W 2008 została dyrektorem Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej, razem z profesor Gesine Schwan została współprzewodniczącą Forum Polsko-Niemieckiego. W 2010 klub parlamentarny PO przedstawił jej kandydaturę na urząd Rzecznika Praw Obywatelskich. 10 czerwca tego samego roku została wybrana na ten urząd przez Sejm[3], a 8 lipca 2010 wybór ten został zatwierdzony przez Senat[4]. Urząd objęła 21 lipca tego samego roku po złożeniu ślubowania[5].
|
|||||||
