Islandia – wyspa pochodzenia wulkanicznego w północno-zachodniej Europie, w całości zajmuje ją państwo Islandia.
Spis treści |
Wyspa o powierzchni 102.819 km kw., położona na Grzbietu Śródatlantyckiego, a zbudowana jest głównie ze skał trzeciorzędowych i czwartorzędowych, typu bazaltowych.
Wyspa Islandia jest w większości wyżynno-górzysta, większość jej powierzchni znajduje się na płaskowyżu, pokrytym skałami lawowymi i tufowymi. Na południu i południowym zachodzie, na obszarach nadbrzeżnych niewielkie obszary nizin. Średnia wysokość ponad poziomem morza waha się pomiędzy 700–1000 m.
Wybrzeża wyspy o charakterze typu riwierowego, opadające stromo ku wybrzeżom.
Linia brzegowa Islandii jest dobrze rozwinięta i różnorodna, liczne są zatoki i fiordy, na południu wybrzeża proste.
Obszar wyspy jest aktywny sejsmicznie, znajdują się na niej liczne wulkany, 26 z nich jest czynnych. Najaktywniejsze z wulkanów to Grímsvötn, Hekla, Katla.
Około 12% powierzchni lądu zajmują lodowce, największy z nich jest lodowiec Vatnajökull o powierzchni 8400 km², który jest także największym lodowcem w Europie.
Na wyspie znajdują się dwie strefy klimatyczne, południe wyspy znajduje się w strefie klimatu umiarkowanego chłodnego, na północy panuje natomiast klimat subpolarny.
Średnie temperatury zimowe wahają się w zakresie od -5 do 0°C, natomiast temperatury w miesiącach letnich znajdują się w zakresie od 9 do 12°C w zależności od położenia. Roczna suma opadów mieści się w granicach od 500 do 2000 mm, w mieście Reykjavík wartość ta wynosi 870 mm.
Spośród rzek najdłuższą jest Thjórsá o długości zaledwie 237 km, druga pod tym względem jest Hvitá. Największym jeziorem na wyspie jest Þingvallavatn.
Większość powierzchni nie jest porośnięta, sporą część powierzchni zajmują m. in. lodowce i nagie skały, resztę wyspy pokrywa tundra.
Na wyspie znajduje się 20 rezerwatów i 3 parki narodowe (Þingvellir, Jökulsárgljúfur, Skaftafell).