Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Islandzki szpic pasterski | |
 |
|
| Inne nazwy | (isl.) Íslenskur fjárhundur, (ang.) icelandic sheepdog, friaar dog |
| Kraj patronacki | Islandia |
| Kraj pochodzenia | Islandia |
| Wymiary | |
| Wysokość | suki 38–44, psy 42–48 cm |
| Masa | od 10–15 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa V, sekcja 3, wzorzec nr 289[1] |
| AKC | Herding (Foundation Stock Service) |
| CKC | Grupa 7 - Herding |
| UKC | Grupa 5 - Northern Breed |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • CKC • UKC | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Islandzki szpic pasterski – rasa psa w typie szpica, wyhodowana na Islandii jako pies pasterski do zaganiania zwierząt gospodarskich.
Spis treści |
Przodkowie rasy zostali sprowadzeni na Islandię przez wikingów w latach 874–930.[1]. Rasa jest prawdopodobnie spokrewniona z norweskim buhundem[2]. W połowie XX wieku na skutek dziesiątkujących epidemii populacja psów na wyspie uległa gwałtownemu zmniejszeniu. Do tego stopnia, że w latach 60. ubiegłego wieku istnienie rasy zostało poważnie zagrożone.[3] W celu jej ratowania w 1969 roku powstała organizacja Icelandic Dog Breeder Association (HRFÍ)[4]. Na przestrzeni pół wieku odbudowano populację szpica islandzkiego. Według danych z 2009 roku największa populacja tych psów występowała w Danii (2241), Islandii (1654), Szwecji (1367), Norwegii (774) i Holandii (725)[5]. W Polsce jest to ciągle rzadka rasa, ale jednak występująca. W 2012 roku po raz pierwszy Związek Kynologiczny w Polsce przyznał psu islandzkiemu tytuł Championa Polski.[6]
W klasyfikacji FCI rasa ta została zaliczona do grupy V – Szpice i psy w typie pierwotnym, sekcja 3 – Nordyckie psy stróżujące i pasterskie[7]. Psy tej rasy nie podlegają próbom pracy[1].
Jest głównie psem pasterskim, lecz nadaje się na stróża oraz psa rodzinnego.
Ma tendencje do szczekania z byle powodu. Przy czym psy przebywające w domostwie (wraz z ludźmi) zachowują się dużo ciszej niż psy trzymane wyłącznie poza domem (w obejściu). Psy strzegące zagrody szczekają bardzo dużo, nawet na daleko oddalone obiekty (rowerzyści, psy, ptaki itd.). Strategia jego stróżowania sprowadza się do systemu wczesnego ostrzegania gospodarzy. Nigdy nie przejawia fizycznej agresji (ataku) względem człowieka, nawet intruza. Szpic islandzki to pies lojalny, lubiący przebywać w centrum zainteresowania, lecz bywa także uparty (zwłaszcza samce).
Szata i umaszczenie: płowy, rudo-brązowy, czekoladowy, czarny, szary, niedozwolony jest kolor biały. Sierść jest gęsta, przylegająca do ciała. Rasa ta ma szeroko rozstawione uszy i smukłe nogi.
