| István Nyers | ||
| Imię i nazwisko | István Nyers | |
| Data i miejsce urodzenia |
25 maja 1924 Freyming-Merlebach, |
|
| Data i miejsce śmierci |
9 marca 2005 Subotica, |
|
| Pozycja | pomocnik | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1941-1944 | Szabadkai Vasutas AC | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1944 1945 1945-1946 1946 1946-1948 1948-1954 1954 1954-1956 1956-1957 1957 1958 1958-1960 1960-1961 |
Zuglói GANZ Kispest AC Újpest TE Viktoria Žižkov Stade Français Inter Mediolan Servette Genewa AS Roma FC Barcelona Terrassa FC CE Sabadell Lecco Marzotto Valdagno |
3 (0) 20 (18) 3 (1) 62 (34) 182 (133) 54 (20) 36 (11) 11 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1945-1946 | 2 (2) | |
István Nyers także znany jako Stefano Nyers (ur. 25 maja 1924 w Merlebach, Francja, zm. 9 marca 2005 w Suboticy, Serbia) – piłkarz węgierski, napastnik.
Występował w klubie Ujpest Budapeszt (1945 i 1946 mistrz Węgier), następnie krótko w czeskiej Viktorii Žižkov; od 1946 grał w klubach zachodniej Europy; początkowo we Francji (Stade Français Paryż), od 1948 we Włoszech. Był jedną z legend Interu Mediolan, w barwach tego klubu świętował dwukrotnie mistrzostwo Włoch (1953, 1954) oraz koronę króla ligowych strzelców (26 bramek w sezonie 1948/1949). Łącznie do 1954 strzelił w barwach Interu 133 bramki w 182 meczach. W 1954 przeniósł się do szwajcarskiego Servette Genewa, potem ponownie do klubu Serie A AS Roma. Grał też w FC Barcelona, Terrassa FC, CE Sabadell FC, Calcio Lecco 1912 i Marzotto Valdagno. Zakończył karierę zawodniczą w 1961 roku.
Pochodził z rodziny emigrantów węgierskich osiadłych we Francji. Wprawdzie karierę rozpoczynał po powrocie na Węgry, ale status repatrianta ograniczył mu występy w zespole narodowym. Zaliczył jedynie dwa spotkania w kadrze w latach 1945-1946, nie miał okazji stać się członkiem legendarnej "złotej jedenastki" węgierskiej.