Italo Calvino

Italo Calvino w czasie wywiadu z Luigi Silori (1958)

Italo Calvino (ur. 15 października 1923 w Santiago de Las Vegas, Kuba, zm. 19 września 1985 w Sienie), jeden z najważniejszych włoskich pisarzy i eseistów XX wieku. W 40. latach XX wieku tworzył w stylu neorealistycznym, by później pisać teksty alegoryczne i fantasy.

Rodzina Calvino po powrocie z Kuby zamieszkała w San Remo. Italo Calvino w latach 1941-1947 studiował na uniwersytecie w Turynie. Od 1945 był dziennikarzem komunistycznego dziennika L'Unita, później pisał również w pismach La Nostra Lotta, Il Garibaldino, Voce della Democrazia, Contemporaneo, Cittá Aperta i La Republica. Po sowieckiej inwazji na Węgry w 1956 Calvino zerwał z włoską partią komunistyczną. Od 1959 do 1967 redagował własne pismo literackie Il Menabó di letteratura. W latach 1948-1984 pracował także w wydawnictwie Einaudi, w którym wydał swą debiutancką powieść Il sentiero dei nidi di ragno (1947).

Twórczość

• 1947 Il sentiero dei nidi di ragno (Ścieżka pajęczych gniazd)
• 1949 Ultimo viene il corvo (Ostatni przybywa kruk)
• 1951 I giovani del Po (Młodzi znad Padu)
• Trylogia Nasi przodkowie (I nostri antenati)
  • 1952 Wicehrabia przepołowiony (Il Visconte dimezzato)
  • 1957 Baron drzewołaz (Il barone rampante)
  • 1959 Rycerz nieistniejący (Il cavaliere inesistente)
• 1952 La formica argentina (Mrówka argentyńska)
• 1954 L'entrata in Guerra (Wstęp do wojny)
• 1956 Bajki włoskie (Fiabe Italiane)
• 1956 La panchina (libretto do opery Sergio Liberovici)
• 1958 I racconti (Opowiadania)
• 1963 Marcovaldo
• 1963 Długi dzień Ameriga (La giornata d'uno scrutatore)
• 1965 Opowieści kosmikomiczne (Cosmicomiche)
• 1967 T Zero - Ti con zero
• 1969 Zamek krzyżujących się losów (Il castello dei destini incrociati)
• 1970 Gli amori difficili
• 1972 Niewidzialne miasta (Le Città Invisibili)
• 1973 Il nome, il naso (Imię, nos)
• 1974 Autobiografia di uno spettatore (Autobiografia pewnego widza)
• 1975 La corsa delle giraffe
• 1979 Jeśli zimową nocą podróżny (Se una notte d'inverno un viaggiatore)
• 1980, 1982 The Uses of Literature (eseje)
• 1982 La Vera Storia (Prawdziwa historia, libretto do opery Luciano Berio)
• 1983 Palomar
• 1983 Historie fantastyczne (Racconti Fantastici Dell'Ottocento: Volume Primo, Il Fantastico Visionario and Racconti Fantastici Dell'Ottocento: Volume Secondo, Il Fantastico Quotidiano)
• 1983 Science et métaphore chez Galilée (wykład w École des Hautes Études de la Sorbonne)
• 1984 Collezione di sabbia

Wydania pośmiertne

• 1988 Sotto il sole giaguaro (Pod słońcem jaguara)
• 1988 Lezioni Americane (Wykłady amerykańskie)
• 1990 La strada di San Giovanni (Droga św. Jana)

Ciekawostki

• Italo Calvino był ulubionym pisarzem Stanisława Barei.