Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Iwajło Petew | ||
 |
||
| Data i miejsce urodzenia |
9 lipca 1975 Łowecz, Bułgaria |
|
| Pozycja | pomocnik | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Ludogorec Razgrad (trener) | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1996–2002 1998 1999 2002–2003 (j) 2002–2003 (w) 2003–2004 2004–2005 2005–2006 2006–2007 2007–2008 2008–2009 2009–2010 |
Liteks Łowecz →Olimpik Tetewen →Spartak Warna Czerno More Warna Liteks Łowecz Spartak Warna Rodopa Smoljan Dunaw Ruse Marek Dupnica Trikala FC FK Ljubimec 2007 Etyr Weliko Tyrnowo |
86 (15) 6 (0) 19 (2) 10 (1) 3 (0) 13 (3) 28 (4) 26 (2) 10 (1) 22 (1) 28 (5) 23 (5) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2009 2010– |
FK Ljubimec 2007 Ludogorec Razgrad |
|
Iwajło Bogdanow Petew (ur. 9 lipca 1975 w Łoweczu) – bułgarski piłkarz, grający na pozycji pomocnika, oraz trener piłkarski.
Spis treści |
Jest wychowankiem Liteksu Łowecz, w którego pierwszej drużynie zadebiutował w wieku dwudziestu jeden lat. Właśnie w Łoweczu już na samym początku piłkarskiej kariery osiągnął najwięcej: klub prowadzony najpierw przez Dimityra Dimitrowa, a potem przez Feraria Spasowa zdobył dwa tytuły mistrza Bułgarii, a w kolejnych latach także Puchar kraju. Jego zasługi dla Liteksu zostały docenione przez działaczy klubu: w 2010, po zdobyciu kolejnego tytułu mistrzowskiego, wybrano najlepszą drużynę ostatniej dekady. Petew znalazł się w niej obok m.in. Stanimira Stoiłowa, Iwajły Petkowa i Radostina Kisziszewa[1].
Po rozstaniu z Liteksem w 2002 Petew nie powtórzył już tych osiągnięć. Występował w zespołach głównie walczących o utrzymanie w ekstraklasie: Spartaku Warna (12. miejsce w sezonie 2003–2004), Rodopie Smoljan (12. miejsce w sezonie 2004–2005), Marku Dupnica (12. miejsce w sezonie 2006–2007) oraz w drużynach drugo- (Dunaw Ruse i Etyr Weliko Tyrnowo) i trzecioligowych (FK Ljubimec 2007). Przez rok grał także w Grecji.
Piłkarską karierę zakończył w wieku trzydziestu pięciu lat z powodu kontuzji kolana[2].
Działalność szkoleniową rozpoczął w 2009, jako grający trener trzecioligowego FK Ljubimca 2007.
Rok później został zatrudniony w zespole beniaminka II ligi, Ludogorcu Razgrad. Tu właśnie osiągnął pierwszy sukces w swojej karierze szkoleniowej: w sezonie 2010–2011 wywalczył z nim pierwszy w historii awans do ekstraklasy. Ponadto klub dotarł do 1/16 finału rozgrywek o Puchar Bułgarii, w którym uległ przyszłego finaliście Slawii Sofia.
Jeszcze lepiej Ludogorec radził sobie w ekstraklasie. Po rundzie jesiennej sezonu 2011–2012 – jako beniaminek ligi – zajmował pierwsze miejsce. Zanotował tylko jedną porażkę, trzy razy zremisował, a pokonał m.in. Lewskiego Sofia (2:1), Lokomotiw Sofia (4:0) i Slawię Sofia (6:0).
Kariera piłkarska
Kariera szkoleniowa
|
|||||
