Iwan Szamiakin

Iwan Szamiakin (30 stycznia 1921 - 14 października 2004) – białoruski nowelista i powieściopisarz.

Brał udział w wojnie z Niemcami jako oficer artylerii. Debiutował powieścią Pomsta (pol. Zemsta, 1945).

Autor powieści i opowiadań, m.in.:

• Hłybokaja płyń (Głęboki nurt, 1949)
• U dobry czas (W dobry czas, 1953)
• Krynicy (Krynice, 1957)
• Niepautornaja wiasna (Niepowtarzalna wiosna, 1957)
• Serca na dałoni (Serce na dłoni, 1963)

W swoich utworach poruszał problemy młodzieży (Serca na dałoni) oraz powracał do przeżyć wojennych (Niepautornaja wiasna). Od 1980 był redaktorem naczelnym Białoruskiej Radzieckiej Encyklopedii; w 1994 został członkiem Narodowej Akademii Nauk Białorusi.

W 1963 wszedł po raz pierwszy w skład Rady Najwyższej Białoruskiej SRR (VI kadencja). W latach 1971-1985 (VIII-X kadencja) pełnił obowiązki jej Przewodniczącego. Od 1980 do 1989 był również członkiem Rady Najwyższej ZSRR. Od 1987 przewodniczył Białoruskiemu Komitetowi Obrony Pokoju.

Bibliografia

• Mały słownik pisarzy narodów europejskich ZSRR, Warszawa 1966