Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Iwan Wyhowski | |
 Iwan Wyhowski |
|
 Abdank |
|
| Data śmierci | 16 marca 1664 |
| Miejsce śmierci | Korsuń |
| Rodzice | Ostap Wyhowski |
| Małżeństwo | Alena Statkiewicz |
| Dzieci | Marianna, Timofij, Ostap |
| Kozacy |
 |
Iwan Wyhowski[1], ukr. Іван Виговський (zm. 16 marca 1664) – hetman kozacki (poprzednio pisarz wojska zaporoskiego), szlachcic polski.
W czasie powstania Chmielnickiego, został w 1648, pod Żółtymi Wodami, wzięty do niewoli tatarskiej. Wykupiony przez Bohdana Chmielnickiego, został pisarzem generalnym wojska zaporoskiego, a następnie kierownikiem kancelarii hetmańskiej.
Od 1657 w imieniu małoletniego syna Chmielnickiego Jerzego sprawował rządy na Ukrainie Naddnieprzańskiej. Był zwolennikiem porozumienia z Rzecząpospolitą Obojga Narodów, w 1658 zawarł w imieniu Kozaczyzny unię hadziacką. Wcześniej (1 czerwca 1658 r.) pokonał pod Połtawą oddziały prorosyjskiej opozycji (Martyn Puszkar, Jakiw Barabasz).
W 1659 rozgromił armię rosyjską w bitwie pod Konotopem. Przeciwko postanowieniom unii hadziackiej wybuchło jednak wkrótce (z inspiracji Rosji) powstanie kozackie tzw. czerni, czyli miejscowego chłopstwa ruskiego, które doprowadziło w 1659 do odebrania hetmaństwa Wyhowskiemu. Buławę po nim przejął Jerzy Chmielnicki.
Ożeniony z Aleną Statkiewicz, córką Bohdana Statkiewicza senatora litewskiego.
W 1660 został wojewodą kijowskim. Walczył pod Lubarem i pod Cudnowem.
Oskarżony o knowania z Rosją przez rywalizującego z nim o przywództwo Pawła Teterę, został bez śledztwa i sądu rozstrzelany przez wojsko koronne[2].
| Poprzednik Stanisław Rewera Potocki |
 |
Wojewoda kijowski 1660–1664 |
|
Następca Stefan Czarniecki |
