| Błogosławiony | |
| Iwan Ziatyk CSsR | |
| męczennik | |
| Data urodzenia | 26 grudnia 1899 Odrzechowa |
| Data śmierci | 17 maja 1952 obóz Ozernyj (Ukraińska SRR) |
| Kościół / wyznanie | rzymskokatolicki |
| Data beatyfikacji | 24 kwietnia 2001 Rzym przez Jana Pawła II |
| Wspomnienie | 17 maja |
Iwan Ziatyk (ur. 26 grudnia 1899 w Odrzechowej, zm. 17 maja 1952 w obozie Ozernyj w Ukraińskiej SRR) - polski redemptorysta (CSsR), męczennik chrześcijański i błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.
Pochodził z biednej rodziny wiejskiej. W 1919 ukończył Gimnazjum Męskie w Sanoku (jako Jan Ziatyk)[1]. W tym samym roku wstąpił do Greckokatolickiego Seminarium Duchownego w Przemyślu, które ukończył w 1923. W latach 1925-1935 był dyrektorem Katolickiego Ukraińskiego Seminarium w Przemyślu.
Do Zgromadzenia Redemptorystów wstąpił 15 lipca 1935. Był wykładowcą teologii dogmatycznej i Pisma Świętego w Seminarium Redemptorystów we Lwowie.
W 1946 został internowany wraz ze wszystkimi redemptorystami przebywającymi na Ukrainie Zachodniej w klasztorze w Hołosku, internowanie trwało 2 lata. Następnie zostali przewiezieni do klasztoru w Uniowie, gdzie spędzili następne 2 lata. 5 stycznia 1950 zostaje wydana decyzja o jego aresztowaniu, którą wykonano 20 stycznia. 21 listopada 1951 został skazany na 10 lat więzienia za współpracę z narodową antysowiecką organizacją i za propagandę antysowiecką. W czasie pobytu w łagrze Ozernyj koło Bracka, w Wielki Piątek 1952 roku, został ciężko pobity i pozostawiony na zewnątrz baraku. Po trzech dniach zmarł w szpitalu więziennym. Pochowany został w rejonie Irkucka.
Beatyfikował go Jan Paweł II 21 kwietnia 2001 roku.
Wspomnienie liturgiczne bł. Iwana obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.