| Izmaił Ізмаїл |
|||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Obwód | |||||
| Powierzchnia | 53 km² | ||||
| Ludność (2001) • liczba ludności • gęstość |
84 800 1600 os./km² |
||||
| Nr kierunkowy | +380-4841 | ||||
| Kod pocztowy | 68600 | ||||
| Na mapach: | |||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Izmaił (ukr. Ізмаїл) – miasto w południowo-zachodniej części Ukrainy, w obwodzie odeskim na brzegu Kilii. 80 400 mieszkańców (2003).
W XII w. była to genueńska warownia, następnie w obrębie Hospodarstwa Mołdawskiego. Izmaił zdobyty został przez Turków i od XVI w. stanowił jedną z najsilniejszych twierdz tureckich (w 1569 sułtan Selim II osadził tu Tatarów nogajskich). W XVII w. był najeżdzany i w 1633 zburzony przez Kozaków. Od XVIII w. stanowił obiekt rywalizacji wojny turecko-rosyjskiej (1790 zdobyty przez Aleksandra Suworowa), po kongresie berlińskim (1878) został anektowany przez Rosję.
W latach 1918-1940 Besarabia została dołączona do Rumunii, a miasto stało się częścią Królestwa Rumunii. Po okupowaniu w 1940 r. (patrz Pakt Ribbentrop-Mołotow) przez ZSRR w latach 1941-1944 zostało odzyskane przez wojska rumuńskie. W 1945 r. ponownie przeszedł do ZSRR. Od 1991 r. stał się miastem obwodu odeskiego w Ukrainie.
W mieście tym urodził się Wiktor Kemula - polski chemik, profesor, uważany za twórcę polskiej szkoły polarografii.
Przemysł głównie spożywczy (ryby, przetwórstwo owocowo-warzywne), celulozowo-papierniczy: stocznia remontowa; port dostępny dla statków morskich.
|
|||||||
|
||||||||||