Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Izomorfizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy algebry. Zobacz też: Izomorfizm (ujednoznacznienie).

Spis treści

Izomorfizm (gr. isos – równy, morphe – kształt) struktur − funkcja wzajemnie jednoznaczna z uniwersum struktury \mathcal A w uniwersum struktury \mathcal B, która zachowuje funkcje, relacje i wyróżnione elementy.

W konkretnych obiektach algebry uniwersalnej (takich jak grupy, pierścienie, moduły itp.) izomorfizmem nazywamy wzajemnie jednoznaczne odwzorowanie \displaystyle f takie, że \displaystyle f i jego odwrotność \displaystyle f^{-1}homomorfizmami.

O strukturach \mathcal A i \mathcal B powiemy, że są izomorficzne, jeżeli istnieje izomorfizm z \mathcal A w \mathcal B. Oznacza to, że obiekty izomorficzne różnią się w gruncie rzeczy oznaczeniami, a ich struktury mogą być uważane za identyczne. W ten sposób w klasie wszystkich obiektów danego rodzaju wprowadzana jest relacja równoważności.

[edytuj] Przykłady

[edytuj] Teoria kategorii

Morfizm f\colon X \to Y nazywa się izomorfizmem, jeżeli istnieje morfizm g\colon Y \to X taki, że f \circ g = \operatorname{id}_Y oraz g \circ f = \operatorname{id}_X[1].

Jeżeli morfizm posiada lewą i prawą odwrotność i są one równe, to \displaystyle f jest izomorfizmem, zaś \displaystyle g nazywane jest po prostu odwrotnością \displaystyle f. Morfizm odwrotny do danego, jeżeli istnieje, jest dokładnie jeden. Odwrotność \displaystyle g jest także izomorficzna z odwrotnością \displaystyle f. O dwóch obiektach, między którymi istnieje izomorfizm, mówi się, iż są izomorficzne lub równoważne.

[edytuj] Własności

  1. Każdy izomorfizm jest monomorfizmem i epimorfizmem[2].
  2. Morfizmy identycznościowe są izomorfizmami.

[edytuj] Przykłady

Przypisy

  1. Bucur, Deleanu, op. cit., s.13
  2. Bucur, Deleanu, op. cit., s.13-14

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia

  1. Fritz Reinhardt: Atlas matematyki. Warszawa: Prószyński i S-ka, s. 41. 
  2. Andrzej Mostowski: Elementy algebry wyższej. Wyd. 7. Warszawa: PWN, 1974, s. 49, seria: BM 16. 
  3. Steven George Krantz: Dictionary of algebra, arithmetic, and trigonometry. CRC Press, 2000, s. 162. ISBN 1-58488-052-X, ISBN 978-1-58488-052-3. [dostęp 5 maja 2009].  (ang.)
  4. Bucur I., Deleanu A.: Introduction to the Theory of Categories and Functors (tłum. ros.). Москва: Мир, 1972. 
  5. Gabriel P., Zisman M.: Calculus of Fractions and Homotopy Theory (tłum. ros.). Москва: Мир, 1971. 
  6. Zbigniew Semadeni, Antoni Wiweger: Wstęp do teorii kategorii i funktorów. Wyd. 2. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978, seria: Biblioteka Matematyczna. Tom 45. 
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Izomorfizm&oldid=30839545
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty